204 
DE NATUURLYKE HISTORIE 
waarvan de kop zeer verfchillende is van dien van ’t hert ; Gajus nu 
ftaat toe, en verzekert zelfs, dat zyn flrepficeros een gelyken kop heeft 
als die van ’thert, derhalven is deze ftrepficeros niet die der Ouden. 20, 
Het dier van Gajus heeft, gelyk de condoma, dikke hoornen, die drie 
voet lang, en die met rimpels of kreuken, niet met ringen of knobbeltjes, 
bezet zyn , terwyj de ftrepficeros der Ouden , of de antilope niet flegts veel 
minder dikte en korter hoornen heeft , maar die ook met zeer zigtbaare rin- 
gen of knobbeltjes^ bezet ^n. 30, Schoon de hoornen van den kop van 
den condoma , die in ’t kabinet van den marquis de Marigny zyn , gefleeten 
en glad zyn geworden, en de hoorn, die uit des Konings meubelkamer 
koomt, zelfs aan de oppervlakte bewerkt is geweell, ziet men egter dat 
zy geene ringen gehad hebben , en dat is ons nader gebleeken door* die 
welke de Hr. Baürhis ons vereerd heeft, die niet aangeraakt is geweeft’ 
en die inderdaad niet dan kreuken of rimpelagtigheden heeft, gelyk de hoor- 
nen van den bok, en geene ringen gelyk die van den antilope: Gajus nu 
zegt zelf, dat de hoornen van zynen llrepficeros niet dan rimpelagtigheden 
hebben , derhalven is deze flrepliceros niet die der Ouden , maar het dier , 
daar wy hier van fpreeken , ’t welk inderdaad alle de kenmerken heeft , die 
Gajus aan het zyne toefchryft. 
In de Rcisbefchryvers de berigten of aanduidingen opzoekende, die be- 
trekking mogten hebben tot dit dier , zo opmerkelyk door zyne gelbalte , en 
inzonderheid door de grootte zyner hoornen , hebben wy niets gevonden , 
dat ’er nader bykoomt, dan het dier door Kolb e aangeweezen, onder den 
naam van mlde geit van de Kaap de Goede-hoop; „ die geit, zegt hy , die 
„ by de Hottentotten geen naam heeft , en welke ik mlde geit noem, is 
„ zeer opmerkelyk in verfcheiden opzigten; zy is van geflalte als een groot 
„ hert; zyn kop is zeer fchoon , en verfierd met twee hoornen, glad, ge- 
„ kromd, en puntig, drie voet lang, welker einden twee voet van malkan- 
„ deren afflaan.” Deze karakters koomen ons voor volmaakt te ftrooken 
met het dier, dat hier in aanmerking koomt; dog het is waar, dat wy daar 
niet dan den kop van gezien hebbende , niet kunnen verzekeren , dat het 
overige der befchryving van Kolbe (c) daar eveneens mede overeen- 
koomt; wy vermoeden het alleenlyk als eene waarfchynelyke zaak, die doof 
verdere waarneemingen moet opgchelderd worden. 
Cc) Van zyn voorhoofd af over de gcheele lengte van zyn mg ziet men eene witte ftreep , 
die boven den Haart eindigt; een andere ftreep van dezelfde kleur fuydt deze eerfte beneden 
den hals , daar zy rondom gaat ; daar zyn twee andere van dezelfde natuur , de eene agter de 
voorde boenen , de andere voor de agterlle beenen ; zy loopen beiden het lighaam rond. Het 
hair , waarmede het overige van zyn lighaam bedekt is , trekt naar den grauwen , met eenige 
kleine roode vlekken , behalven die onder den buik, als die udt is; zyn baard is grys en zeer 
lang; zyne beenen, fchoon lang, zyn wel geëvciircdigd. Defcription du Cap de £onne~eJpérance 
par Kolbe, {om. ƒƒ/, 42. 
/ 
