VAN DE MAZAMES. 
219 
heid , daar wy geen gewag van gemaakt hebben , is die van het hert van 
Duitfchland, gemeenlyk het hert van het Ardenner-woud, oi Brandhhfch , 
door de Duitfchers geheeten ; het is ten minften zo groot ajs onze grootfte 
herten van Frankryk, en het verfchilt ’er van door even duidelyke kenmer- 
ken; het is donkerer van hair, minder zwartagtig op den buik, het heeft op 
den hals en de keel langer hairen als de bok , ter welker oorzaake de m- 
den (/), en de hedendaagfchen (m), den naam van Trage laphus of Bok- 
hert aan hetzelve gegeeven hebben. De rhebokken zyn ook in Amerika , 
en zelfs in groeten getale, gevonden; wy kennen ’er geene in Europa dan 
twee verfcheidenheden , de rofleen de bruine (w), de laatfte zyn kleiner 
dan de eerlle , maar zy gelyken malkanderen in alle andere opzigten, en 
zy hebben beiden getakte hoornen ; de mazame vanMexiko, de cuguacu- 
apara van Brazilië , en de cariacou of bofch-hinde van Cayenne , gelyken 
volkomen naar onze rolTe geiten : het is genoeg de befcJn-yvingen te ver- 
gelyken om overtuigd te zyn , dat alle die naamen flegts het zelfde dier 
beteekenen; maar de temamafame, welke wy gelooven van de cuguacu-été 
van Brazilië te zyn, de kleine cariacou of biche des Pal etitviers , poel-hinde 
van Cayenne , zou wel alleenlyk eene verfcheidenheid kunnen zyn , van de 
Europifche verfchillende, de temama^ame^ is kleiner, en heeft ook witter 
buik dan de mazame , gelyk onze bruine geit witter buik, en kleiner geftalte 
heeft dan deroffe geit, zy fchynen daar egter van te verfchillen in de hoor- 
nen , die enkel en zonder fcheuten zyn in de figuur , welke R e c c h i daar- 
' .yan gegeeven heeft, maar zo men acht geeft, dat in onze rhebokken en 
herten de hoornen geene fcheuten hebben in het eerfle, en zomtyds zelfs in 
het tweedejaar van hunnen ouderdom, zal men geneigd zyn te denken, dat 
de temamajame van Recchi van dien ouderdom was, en dat hy om deze 
reden niet dan enkele Jioornen zonder fcheuten hadt. Deze twee dieren 
koomen ons derhalvcn voor als loutere verfcheidenheden in de foort van de 
rhebok ; men zal daar omtrent gemaklyk overtuigd worden , zo men de af- 
beeldingen en de plaatfen der Schry veren , die wy aangehaald hebben, ver- 
Cl) Eddem ejljpscie fCervi fciliceO harbd tantum armorum villa dljlatts , quem Tragelaphoii 
vacant: non alibi quam juxta Pbafin amnm najeens. Plin. Hijt. Nat. lib. VIIL cap. 33. 
Nota. Dit ras van herten wordt thans in de boflehen van Duitfchland gevonden, gelyk men 
hen ten tyde van Plinius vondt in de landen, die door de Phaiis befproeid worden. 
0«) Agricola, Tragelapbum interpretatur , germanicè diüam feram. eiu Brandhirfch. Trage. 
lapbus , inquit, cervus in fylvis cubant Tragekphus ex birco ^ cervo nomen invenit,nam 
lirci quidem injiar videtur effe barbatus, quid ei villi nigri fint in gutture in nrmis longi : 
cetviveri gerit fpeciem; eo tarnen multo efl crajjior ö" robuJHor. Cervinus etiam ipf% cnlorin- 
fidet , feu nonnibil nigrefcent , unde nomen Germanicum traxit, Feruntamen fuprema dorji pars ci~ 
nerea efi , ventris fuhnigra , non ut cervis candida , atque illius vUli circa genitalia uigsrrimi funt. 
Cateris non differunt uterque in nojlris fylvis, quamquam plures tragelapbi in bis , qute finitimJ fint 
Bo'tmidst q'tam in aliis repertuntur. Agricola apud Gesnerum, Hifi. quadr pag '’oö 
297. — eilterum cervt genus tgnottus quod Grceco nomine Tragclaphus didtur. Priors (Cer- 
vifcilicet vulgaris') majus , pnpius, turn pilo denftus co/ore nigrius-, unde Germanis, a fe- 
eniujii ligni colore, Brandhirich nominatur, boe in Idlifente faltibus , Boé'mice vicinis ,capi\ur* Fa# 
BRicius apud Gesnerum, pag, 397, cum icone pag. 296. 
Zié in het VI deel dezer Nat. Hift. het artikel van den Rhc, pag. 84. 
E e 2 
