VAN- DEN CABIAL 
257 
die plaats af weer boven, om ’er uit te gaan en zig op ’t land te begeeven, 
of hy blyft zo lang onder , dat men de hoop verheit van hem weder te zien. • 
Zyn vleefch is vet en kort , maar het heeft , even als dat van den otter 
meer den fmaak van kwaade vifch dan van goed vleefch ; men heeft egter 
opgemerkt, dat de kop en de nek niet kwaad wpen, en ditfcoomt wel 
overeen met het geen men weet van den béver, wiens voorfte deelen den 
fmaak van vleefch hebben , terwyl de agterfte naar vifch fmaaken. De ca- 
biai is van eene ftille en zagte geaartheid; hy maakt geene moeijelykheid , 
noch, doet eenig kwaad aan andere dieren; men maakt hem gemaklyk tam, 
hy koomt op de Hem en volgt gereedelyk de perfoon , welke hy kent en 
die hem wel behandeld heeft. Men voedde hem te Parys niet dan met garft , 
falade , en vrugten , en hy was welvaarende zo lang het warm bleef. Uit 
het groot getal prammen fchynt het, dat het wyfje veele jongen tevens 
werpt. Wy kunnen niets zeggen wegens den tyd vm de dragt, dien van 
den groey, en by gevolg de levensduuring van dit dier. Onze ingezetenen 
van Cayenne zullen ons hieromtrent opheldering kunnen geeven , want 
zy zyn vry gemeen in Guiana , zo wel als in Braziliën , langs de rivier 
der Amazoonen , en in alle de laage landen van Zuid- Amerika. 
XII Deel 
Kk 
