VAN HET S T E K E L-V A R K E N. 2Ö9 
dewyl alle deze overeenkomften flegts verre verwyderd en alle de ver- 
fchillen wezendlyk en tegenwoordig zyn,zo is bet niet twwlFelagtig of het 
Rekel- varken van eene byzondere foort zy, verfchillende van die van den 
egel, van den béver, van den haas, en van elk ander dier, daar men hem 
by zoude willen vergelyken. 
Ook moet men geen geloof flaan aan ’t geen, bykans eenpaarig , verzekerd 
wordt door de Reisbefchryvers en Natuurbefchouwers , die aan dit dier het 
vermoogen geeven van zyne Rekels op een vry grooter afRand uit te flitfen 
en wel met zo veel dezelve diep wonden en doorbooren , noch min - 
der zigm^ hen vei beelden , dat die Rekels, geheellyk van hetlighaam des 
diers afgefcheiden , de zeer ongewoone en ganfch byzondere eigenfchap 
hebben , van uit zig zelven en door haar eigen kragten nog dieper in het 
vleefch te dringen , zodra de punt daar eens in gebragt is. Dit laatRe Ruk 
is geheel harfenfchimmig en van allen grond ontbloot , ja met alle reden 
Rrydig; het eerRe is zo valfch als het tweede, maar heeft evenwel dezen 
fchynbaaren grond , dat het dier , getergd wordende, of flegts in Rerke 
aandoening zynde, zyne Rekels opzet en beweegt en dewyl ’cr onder die Re- 
kels zyn , die alleenlyk met een draadje of dun vliesje aan het vel vaR zitten , 
zo vallen zy jigtelyk uit. Wy hebben Rekel- varkens leevende gezien, maar 
hebben nooit waargenoomen , dat zy, fchoon in geweldige beweegin»' ge- 
bragt, hunne Rekels uitflitRen: men 'kan zig derhalven niet genoeg venvon- 
deren , dgt de deftigRe Schry vers zo wel oude (3) als laatere (b) dat de 
verRandigRe Reisbefchryvers (r), allen overeenRemmen in een Ruk, dat zo 
volRrekt onwaar is; zommigen zeggen, dat zy zelve door die foort van uit- 
flitfing zyn gekwetR geworden; anderen verzekeren, dat dezelve met zo 
veel geweid g^chiedt, dat de flekels een plank doorbooren kunnen op een 
merkelyken afRand (d). Het verwonderlyke , dat niet anders is dan het 
Aristot, Hiji. animal. lih. IX. cap. Plinius, Hijl. Nat. lib. VIII. cap. 
53. — Oppianus, de Venatione. 
Qi) De Heeren Ontleedkumligeu van de Akademie der Weetenfeliappen. „ Die (lekeis , zeff- 
„ gen zy, die de Hevigfte en de kortfte waren , wierden ligtelyk uit het vel gehaald , zynde daar 
„ in niet vaftgehegt gelyk de andere, ook zyn het deze, welke de dieren (de (lekei- varkens :> 
„ tegen de Jaagers uitllitfen door hiinne heid te fchudden , gelyk de honden doen , als zy uic 
„ het water koomen.” Claudianus, zegt op eene fraaije wyze , dat het (lekel-varken zelfs 
de boog, de pylkoker en de pyl is,vvaar van het zig tegen de Ja;>gers bedient. Mimoires pour 
fervira l'Hifioire des antmaux , torn. III. pag. 114, Nota. De fabel is het grondgebied der 
Digteren , dus moet men hieroiutrcnt aan Clauiuanus niets vervtyten ; maar de Ontleed- 
kundigen van de Akademie hebben ongelyk gehad van die fabel aan te ncemen , waarfchynlvk 
om Claudianus aan te haaien, want men ziet uit hunne eigen opgave, dat het (lekel-var- 
ken zyne (lekeis niet uit(lit(l,en dat dezelve (legts vallen als het dier zig fchudt Wormius 
Muf. IVermian. pag. 2 .^ 5 -— WorroN , pag. 5Ö Aldrov. de qmdr. digit. pag. 4.7a en ver! 
fcheiden andere vermaarde Sein y vers hebben deze dwaaling overgenomeu ^ 
CO Tavernier, tam II pog.^o, sf.— Kolde, tom. III. pai a 6 .^ Barbot, 
Hijiotre génerale des Voyaget, torn, IV. pag. 237. iarbop, 
(d) Als het flekel-varken regt boos wordt, werpt hy zyne fekels, die zomtyds twee fpan- 
nen lang zyn opgezet hebbende , met eene alleruitcrde fnelheid op de menfehen en bees- 
ten, en hy fiitd die ftekels met zo veel kragt int,aat zy een plank doorbooren zouden, Vojar 
ge en Gumée par Bosman, Utrecht 1705. pag. 253, 
LJ 3 
