47 » 
DE NATUURLYKE HISTORIE 
5S;SS®:!SS©!SS;)SS®:SS®®SSS!S(;®5SSS!S!5©S©i:!SSSSe?iS!m5S:^SS 
BESCHRTVING VAN HET STEKEL-VARKEN 
H et Stekel- varken (P/. LIF) heeft veele overeenkoraft met den Egel, 
omdat deze beide dieren met ftekels bedekt zyn ; maar zy verfchillen 
zeer veel van malkanderen door de gedaante van verfcheiden deelen des lig- 
haams , en zelfs door de ftekels. 
De kop van het ftekel- varken is lang en plat op dezyden; de fmoel is 
dik , dezelve heeft veel meer dikte dan breedte , en gelykt .veel naar den 
fmoel van den haas (a ) , daarin de bovenfte lip byna tot.aan dé neusgaten ge- 
fpleeten is , welker openingen langwerpig zyn en gelyklynig met de opening 
van den bek ftaan ; de oogen zyn klein en de ooren breed en kort , zy geJykcn 
eeniger maate naar die der aapen door hunnen omtrek , omdat zy tegen den 
kop aanzitten , en dat zy ho ligheden en verhevenheden hebben. De fny- 
tanden gelyken naar die van de rotten, van de eekhoornen, van den bever, 
enz. de onderften gaan door de onderfte lip heen, die dezelve als eene fchee- 
de omringt; de hals is dik, het lighaam opgezet en de ftaart kort en van 
eene kegelagtige gedaante ; daar zitten vyf wel gevormde vingers aan de 
agterfte voeten, en flegts vier aan de voorfte, met een knobbeltje, dat met 
een nagel voorzien en ter plaatfe van den duim gezeeten is , de nagels zyn 
byna rolrond en een weinig krom. 
De grootfte ftekels van het ftekel-varken zitten op het agterft gedeelte 
van den rug, zy hadden tot negen duimen lengte op het individu, dat ten 
onderwerp van deze befchryving gediend heeft, maar miffehien hadt het ’er 
yerlooren , die grooter waren , want het zelve was in den omtrek van Rome 
in het midden van den zomer gedood geworden, en milTcliien ook hadt 
men het zelve de grootfte ftekels uitgetrokken ; die , welke op het agterfte 
gedeelte van den rug overig waren, hadden niet allen dezelfde grootte of 
dikte, de kleinften hadden flegts vier duimen lengte, en de middellyn ver- 
fchilde van twee tot drie lynen. Alle die ftekels waren puntig aan de beide 
einden , en met zwartagtig en geelagtig wit aan groote ringen gekleurd , die 
malkanderen tot vyf maaien verwilfelden van het eene eind der ftekels tot 
het ander ; die, welke op het kruis, op de zyden en op de builtzyden zaten , 
verfchilden flegts daarin van die van den rug , dat zy kleiner waren ; daar 
zaten ’er , die wit waren aan elke zyde van het begin van den ftaart ; onder 
de groote ftekels van den rug waren ’er zommigen, die minder dik en veel 
langer waren ; maar de ftaart was met kookers bezet, welke men geene fte- 
kels noemen kan , want zy fchynen dwarfch aan hun eind afgefneeden te 
zyn; zy ^n hol, zy zyn open aan hun eind,zy hebben flegts ongeveer twee 
Jynen middellyns, en byna anderhalven duimlengte; zy zitten aan een zeer 
fyn 
Qa) Zie het VI deel van dit Werk, bladz. 115, 
