BESCHRYVING VAN HET STEKEL-VARKEN. 275 
door den Hr. Perraült befchreeven is (b) ; maar de tepels van ons 
Rekel- varken waren niet hard , zy waren op het voorRe gedeelte van de 
tone vl gezaaid, en niet aan ryen op de zyden gefchaard , gelyk op de at- 
beeldxng, diedoor de Hr. Perrault gegeevenis. . „ , 
De opening van den voorhuid zat op eenen duim vier lynen afRands 
van den aars; de roede en het roedehoofdje zaten naar agteren toe gerigt, 
het roedehoofdje hadt anderhalven duim lengte, het was rolrond en door 
eene foort van vleefch uitwas geëindigd; hetzelve bevatte een beentje. 
De kop van het geraamte (P/. LVI) van het Rekel-varken is lang en 
fmal doch de eigenlyke neusbeenderen zyn zeer breed, de oogputten heb- 
ben weinig uitgeRrektheid , het agterhoofd heeft eene Rerk uitReekende 
rib • het kroonswvze uitReekzel der taJcken van het onderft kaakbeen is zeer 
klein ; daar zit een ander uitReekzel , dat grooter is , op de kromte van eiken 
tak onder het knokkelswyze uitfleekzel.^ ^ u i t i u r i 
De tanden zyn flegts ten getale van twintig, elk kaakbeen heeft twee lan- 
a^^fnvtmden, gelyk aan die van den béver, en aan elke zyde vier baktan- 
fL ^diebvna rolrond zyn, de meeRen hebben eene in de lengte loopende 
vroèf op hunnen buitenkant; het verglaaftzel buigt zig op die plaats max het 
binnenR van die tand toe; men [ziet op de tafel der tanden dien plooi van 
het verglaaftzel en verfcheiden anderen, zo dat men daar de beenagtige zelf- 
Randigheid en het verglaaftzel aan onderfcheidt, die verfchillende boezem- 
^^Iieï^doornag?g”ü^ des tweeden wervelbeens van den nek is zeer 
lang, en een weinig agter over geboogen. _ 
Daar zitten veertien wervelbeenderen in den rug , en veertien ribben aan 
IVe zvde agt waare en zes valfche. Het borftbeen is zamengeReld uit zes 
Kffpnderen; de eerRe ribben, eene aan elke zyde, geleeden zig met het 
nrRe en middelR gedeelte des eerRen beens van het borRbeen , de ge- 
der tweede ribben gefchiedt tulTchen het eerRe en het tweede been , 
derde ribben tuffchen het tweede en het derde been, en dus vervol- 
gens tot aL de zesde, zevende en agtRe ribben, die zig tuRchen het vyf- 
de en zesde been van het borRbeen geleeden. , e u 
De lendenen -wervelbeenderen zyn ten getale van vyf, het zydehngfch 
•fRppkzel der linker zyde van het eerRe dier wervelbeenderen is veel langer 
ünn regte , en puntig , het gelykt eenigermaate naar eene- valfche rib. 
°^Da^ zitten vier valfche wervelbeenderen in het heiligbeen en tien in den 
Ra^t • deze hebben lange uitReekzels naar om hoog , naar om laag en naar 
*^^Het^voorlfe'gedeelte van het heupbeen is breed , en 'van onderen geëin- 
digd door eene punt , die agterwaards geboogen is , de eironde gaten zyn 
z£cr fffooti 
De voorRe zyde van het fchouderblad is zeer bolrond naar buiten toe, en 
maakt eenen vierden hoek , die aan het middelR en bovenR gedeelte van 
n') Mémoires pour fervir U rHifioire naturelle des Animaux , Partie II > pag- 37- 
Mm 2 
