280 
DE NATUURLYKE HISTORIE 
heeft den kop naar evenredigheid minder lang , en een korter fnuit-; zyn 
hoofd is niet verfierd met die bos hair, die men op het Hekel- varken ziet ; 
hy heeft geen kloof in de bovenfte lip ; zyne Hekels zyn drie- of viermaal 
korter en veel dunner; hy heeft een langen Haart, en die van het Hekel- 
varken is zeer kort; hy is meer vleefch- dan vrugt-eetende, en zoekt de 
vogelen , de kleine dieren , het tam gevogeltje (e) , te veraffen en te over- 
vallen , tcrwyl het Hekel- varken niet dan peulvrugten , wortels en fruiten eet. 
Hy flaapt over dag gelyk de egel , en loopt des nagts ; hy klimpt op de 
boomen (ƒ), en houdt zig met zyn Haart aan de takken, het geen het" He- 
kel-varken niet doet en niet zou kunnen doen. Zyn vleefch (g) , zeggen alle 
Reisbefchryvers , is zeer goed te eeten. Men kan hem tam maaken : hy ont- 
houdt zig gemeenlyk op verheven plaatfen, en men vindt hem in de geheele 
uitgeHrektheid van Amerika, van Brafilië en Guiana, tot in Louiliana en in 
de zuidelyke deelen van Kanada , terwyl het Hckel-varken niet dan in de 
heete landen van de oude wereld wordt gevonden. 
Door den naam van Hekel -varken op den coendou over te brengen , heeft 
men aan dezelve vermogens toegefchreeven , inzonderheid die van zyne He- 
kels uit te fchieten , en het is te verwonderen, dat de Natuurbefchouwers 
en de Reisbefchryvers in dit Huk overeenHemmen , cn'dat Piso, die min- 
der bygeloovig moeH zyn dan een ander, dewyl hy Geneesheer was,deftig- 
lyk zegt, dat de Hekels van den coendou van zelve’ en uit eigen kragt in het 
vleefch indringen , en het lighaam tot de binnenHe ingewanden doorboo- 
ren. Ray is de eenigHe, die deze fa^a ontkend heeft , fchoon zy blyk- 
baar ongerymd fchynen ; maar hoe veele ongerymde dingen zyn ontkend 
door verHandige lieden , die egter dagelyks beveHigd worden door andere' 
lieden , die zig nog verHandiger gelooven. 
(#) Deze byzonderheid door Marcgrave en Piso opgegeeven is niet zeker, want 
Hernandes zegt integendeel, dat de Hoiizlacuatzin zig met vrugten voedt. 
(ƒ) Scandit arbores Jed tardo grejfu ^quin pnlHce caret ; defcendens autem caudam cir- 
cum volvit , ne labatur , admadum enim metuit lapfuvt , ncc falire potent. M a r c G R. Hi\t. 
nat. BrajU. pag. — \Vy zagen een ftekel-variceii opeen kleinen boom, dien wy’nedcr- 
hakten,om het vermaak te hebben van dit dier te zien vallen. Het was zeer vet, en men eet des- 
zelfs vleefch. Fo'jage de la Hontan, torn. I.pag. 82. 
Cey Carnem habct bonam & pergratam , timn affdtam fape comedi , ab incotis valde 
*:jlin:atur, Marcgr. pag. 233, — liet dier is goed te eeten, men zet het op ’t vuur om het te 
doen rooften als een varken ; maar vooraf haaien de wilde vrouwen al het hair op den rug uit 
Cdat is te zeggen al de Hekels) en zy maaken daar fraaije werkjes van Gebrand, wel ge- 
voosd , gewaflchen , en aan ’t fpit geftoken , is het zo goed als eén fpeenvarken ; hy is zeer goed 
gekookt, maar niet zo goed als gebraden. Dcfcription de B/lmértque par Denis . Parit lóva 
torn, u, pag. Z2H. 
BE- 
\ 
/ 
