VAN DEN U R S O N. 7 ' 283 
vaii deze dieren gezien heeft , die zeJfde verfchillen wel niet dan verfchei- 
denheden van het een individu tot het ander, en zelfs van het mannetje tot 
het wyfle zouden kunnen zyn. . , , , . 
De urfonhadt den naam kunnen draagen van doornagtigen bévcr; hy is 
van ’t zelfde land, van dezelfde grootte, cn ten naaften by van dezelfde 
lighaamsgeilalte; hy heeft, even als de bever, twee lange, ft erke en fcher- 
oe fnytanden ; behalven de ftekels , die kort en byna onder ’t hair verbor- 
gen zyn , heeft de urfon , gelyk de béver, eene dubbelde vagt; de eerfte 
van lang’en zagt hair, en de tweede van een nog zagter en molliger dons 
of vilt. In de jonge dieren zyn de ftekels naar evenredigheid grooter , zigt- 
baarer, en het hair korter en yler dan in de volwaflen of oude. 
Dit ^dier fchuwt het water, en is bang om zig nat te inaaken. Hy gaat 
zia onder de wortels der holle boomen verbergen, en maakt daar zyn le- 
ger (e)x hy flaapt veel en voedt zig voornaamlyk met de b^ van de jene- 
verboom * in den winter verftrekt de fneeuw hem voor drank , des zo- 
mers drinkt hy water en flabt als een hond. De wilden eeten zyn vleefch 
en maaken gebruik van zyn vagt, na. daar de ftekels uitgehaald te hebben, 
die zy voor fpelden en naalden bezigen. 
CO Zie den briefvan den Hr. Alesander Licht, aan den Hr. Edwards, Hiff. of 
Birds, pag. 52. 
Nn 2 
