31 DE NATUURLYKE HISTORIE, 
vm;nbaar zyn, is ’er egter nog geene tuirdienfoort tuffchen de geiten en de fchaa* 
pen' uit V oortgekomen ; die twee foorten zyn onderfclieiden, blyven altoos ver- 
deeld , en altoos op denzelfden afftand van malkander i zy worden derhalven door 
die vennengingen niet verbafterd, zy hebben geene nieuwe ilammen gemaakt, 
geene nieuvve raflen van middel dieren doen in wezen komen , zy hebben niet voort- 
lebra'Tt dan verfcliillende individu’s , die geen invloed hebben op de eenheid van 
eik der eerlie löorten, en die daarentegen de wezendlykheid van hun foortelyk 
vevichil, van hunne karakterillieke verlcheidenheid, beveiligen. 
Maar daar zyn verfcheiden gevallen, waarin wy noch die karalcters met zo vee- 
ie zekerheid onderfcheiden , noch over hunne verlcheidenheden uitfpraak doen kun- 
nen • daar zyn veele andere, waarin wy verpligt zyn ons oordeel op te fchorten, 
en nof^ eene“ menigte andere, waaromtrent wy geene kundigheid hebben; want 
belvaiven de onzekerheid, waarin de örydigheid der getuigeiiifi’en wegens de /«rc- 
ta die tot ons overgebragt zyn, ons werpt, beha) ven detwyffcling, die uit de 
wemi'^e naauwkeurigheid van hun, die de Natuur waargenomen hebben, v'oort- 
i'prui^ zo is de grootfte hinderpaal voor onze vorderingen de byna gedwongen 
onkunde, waarin wy zyn nopens eene menigte uitwerkzelen, welken de tyd al- 
leen aan onze oogen niet heeft kunnen verwonen , en die zig zelfs voor die der 
nakomelingfchap niet ontwikkelen zullen dan door vereende proeven en waarnee- 
mingen : onderwylen dwaalen wy in de duidemis , en wy gaan met ongeruftheid 
tuffchen vooroordeelen en waarichyolykheden, kennende zelfs de mogelykheid 
der dingen niet, en verwarrende, alle oogenblikken, de begrippen dermenlchen met 
de daaden der Natuur: de voorbeelden vertoonen zig in menigte, maar, om dezel- 
ve niet dan uit ons onderwerp te ncemen, wy weeten dat de bok en de geit kop- 
pelen en te Urmen vóórtbrengen, maar niemand heeft ons nog gezegd, of daar een 
onvrugtbaare muilezel, dan of ’er een vrugtbaar dier, uit geboren worde, ’t welk 
een ftam voor volgende gellagten zyn kan; op dezelfde wyze, fchoon wy weeten, 
dat de ram met de geit koppelt, zyn wy onkundig, of zy te faraen vóórtbrengen, 
en hoedanig dit vooribrengzel zy? wy gelooven in ’t algemeen dat de muilezels, 
dat is te zeggen, de dieren, die uit de vermenging van twee verfchillen de foorten 
geboren worden, onvrugtbaar zyn , omdat het niet fchynt , dat de muilezels, die 
van den ezel en de merrie, even weinig als die, welke van den hengft en van de 
ezelin voortkomen, iets teelen onder malkanderen , of met hun, daar zy uit] gebo- 
ren zyn: dit gevoelen ondertuffehen is mogelyk kwaiyk gegrond; de Ouden zeg- 
gen ftellig, dat de muilezel op den ouderdom van zeven jaaren kan voortbrengen, 
en dat hy met de merrie teelt (0); zy zeggen, dat de muilezelin kan ontvangen, 
fchoon zy haare vrugt niet volmaaken kan {V)\ het ware derhalven noodig de 
valsheid of waarheid van dcz^fa&a aan te toonen , als welke eene duifterheid over 
dewezendlyke onderfcheiding der dieren, en over de befchouwing der voortteeling, 
verbreiden (c) ; daarenboven , fchoon wy de foorten van alle dieren , die naby 
ons 
fa) Mulus feptennis implere poteji , Jg* Jam cum equa conjunUus hinnum proertavit, Aristote^ 
les Hifi- Animal. Lih. VI. Cap. XXIV r 
■ (b) Itaque concipere quidem aliqmndomula poteft , quodjamfatlumejl; fed enutnreneque in finem 
terducere non potefl ; mas generare mterdwn poteji. Aristoteles de Gener. Anim. Lib. I. Cap. VI. 
^ Hoe zeer ik my heb voorgelleld , om hec Werk vaa mynen grootea Autheur met geene 
