34 DE N A T U U R L Y K E HISTORIE, 
Ivk’ onderrist aangaande dejumars, dat is te zeggen, aangaande het voortbreng* 
zei van de koe en den ezel, of van de merrie mee den ftierj wy weeten met of de 
zebreniec met het paard of den ezel voortbrengen zoude? of het dier met den 
hreeden ftaart, waaraan men den naara van het fchaap van Barbarijen g^eeven 
heeft niet met onze fchaapen zoude teelen? of de klipgeit niet eene wilde geit 
k en of zy met onze geiten niet eene middelfoort zoude maaken? of de aapen 
wkendlyk in foorten verfchUlen, dan of zy, even als de honden, met dan eene 
en dezelfde foort, maar door eene menigte verfchillende raflen onderfcheiden, uir- 
maaken^ of de hond met de wolfendevos kan voortbrengen? of het hert met de 
koe de hinde met het damhert, enz, teele? onze onkunde wegens alle deze by- 
zonderhedenis, gelyk ik gezegd heb , byna gedwongen , dewyl de proefneemin- 
een waar door die Bukken zouden kunnen beflifi: worden, meer tyd, zorgen, 
en koften vereifchen, dan het leeven en de middelen van een gemeen man toe- 
laaten; ik heb eenige jaaren lang poogingen van dien aart aangewend, ik zal er ver- 
naa van geeven als ik van de muilezels fpreeken zal; maar ik zal by voorraad toe- 
Baan, dat zy my flegts weinige opheldering gegeeven hebben, en dat de meelte 
dezer proeven zonder een goeden uitflag zyn afgeloopen. _ 
Hier van hangen egter de volkomen kennis der dieren , de naauwkeutige ver- 
deelina hunner foorten, en het volmaakt begrip hunner hiflorie , af; en hier van 
haiwen ook de wyze om dezelve te befchryvea, en de konBom haar te verhande- 
len grootelyks af ; maar dewyl wy van deze kundigheden , zo noodzaakelyk tot 
ons voorwerp, beroofd zyn, dewyl het ons, by gebrek van Bukken, onmogelyk 
is overeenkomflen vaB te Bellen , en onze redeneeringen tc gronden, kunnen wy 
niet beter doen, dan flap voorflap te gaan, yder dier afzonderlyk en op zig zel- 
ventebefchouwen, en aUe de ziilken , die zig onder onze oogen met vermengen , 
als verfchillende foorten te befchouwen, en hunne hiBone m afgezonderde deden 
te befchryven, ons zelven intuflehen voorbehoudende om hen te famen te voegen 
en in malkander te fmelten, zodra wy door onze eigen ondervinding, of die vaiv 
anderen, beter onderrigt zullen zyn. ,■ 
Het is om deze reden, dat, fchoon ’er verfcheiden dieren zyn, die naar de 
fchaapen en geiten gelyken, wy hier niet dan van de tamme of huiflelyke fchaa- 
oen en geiten fpreeken: wy weeten niet of de vreemde foorten zouden kunneiv 
vóórtbrengen en nieuwe raflen met die gemeene dieren maaken? wy hebben der- 
halven grond om dezelve als verfchillende foorten te befchouwen , tot dat het door 
de uitkomfl beweezen zy, dat de individu’s van elk der vreemde foorten zig met 
de gemeene foort vermengen, en andere individu’s teelen kunnen, die met mal- 
kanderen voortbrengen, dewyl dit kenmerk alleen de wezendlykheid en eenhen. 
uitmaakt van het geen men zo wel in de dieren als in de planten foor: moet noemen. 
Degeit heeft uit beuren aart meer gevoelen vernuft dan het Ichiiap; zy kom 
saarne by den raenfch , zy maakt zig ligtelyk gemeenzaam, zy is aandoenlyk voor 
hefkoozingen en vatbaar voor verknogtheid; zy is ook Berker, vaardiger, vlug* 
o-er en minder vreesagtig, dan hecfchaap; zyisleevendig, grillig, geil, en zwer- 
vende : het is niet dan met moeite dat men haar geleidt , en dat men haar in een • 
troep by malkanderen kan houden; haar luB is in eenzaame plaatzen om te zwer- 
ven Beiltens op te ld luteren, zig op de punten van rotfen , en op den rand van 
BeiitenSjte plaatfen, en zeltsdaar te Baapen; zy zoekt den bok met drift, zy kop* 
