3Ö DE N A T U U R L Y K E HISTORIE, 
oud, en groor van gedake, isj by moet een korten en vleezigen hals, ligten kop, 
hangende ooren, dikke dijen, vallebeenen, hebben 5 zyn hair moet zwart, dik, 
en zagt, zyn baard lang en wel gevuld zyn : daar valt omtrent de geiten minder te 
kiezen; men kan alleenlyk aanraerken , dat die, welker lighaam groot, endeftuit 
breed, is, die gevulde dijen, vaardige en lugtige beweegingen, hebben, welkerui- 
jers groot, de voeten lang, het hair zagt en gevuld, zyn, metregt voor de befte 
gehouden mogen worden. 
Zy zyn gemeenlyk ritzig in de maanden feptember, oéirober en november en 
zelfs, als zy den bok maar een weinig naderen, zyn zy op alle andere tydenVan 
het jaar wel haaft gefchikt om denzelven te ontvangen, en zy kunnen in alle 
jaargetydeu koppelen en vóórtbrengen; zy houden egter zekerer in den herfft 
en men verkiert de maanden van oclober en november om eene andere reden , te 
weeten om de jonge geitjes het voordeel te doen hebben van malfth ’gras te vinden, 
wanneer zy eerft beginnen te weiden : de geiten namelykdraagenvyf maanden, en 
werpen in ’t begin van de zesde, zy zoogeu haar jong een maand of vyf weeken, 
dus moet men omtrent zevende half maand rekenen tuflehen den tyd , dat men haar 
heeft laaten dekken, en dien, waarin het jong geitje begint te weiden. 
Zo men de geiten met de fchaapen leidt, blyven zy niet agter den troep, zy 
gaan denzelven integendeel altoos voor ; het is beter haar afzonderlyk op de heu- 
vels te dry ven ; zy houden van de verheven plaatfen en de bergen, zelfs de fteilfte 
en moeijelykrte; zy vinden zo veel voedzel als zy noodig hebben op de heiden, 
op drieslanden , op onbeieelde en op onvrngtbaare gronden ; men moet haar vair 
de beteelde gronden afhouden , haar beletten op korenvelden , en wyngaarden of 
boflehen, te komen; zy maaken eene groote vernieling in het hakhout ; de ftammen, 
daar zy de tedere Ipruirjes endenmallchen hart met greetigheidafknabbelcn, rterven- 
bykans allen; zy vreezen de vogtige plaadèn, de moeralfige weiden, het vette 
voeder; men vokt haar zelden in vlakke landen aan; zy vaaren daar kwalyk, e« 
haar vleefch heeft eene llegte hoedanigheid : in de meerte heete klimaaten voedt men 
de geiten in groote menigte, en men geeft haar geen rtal of kooy; in Frankrylc 
zouden zy omkomen , zo men haar des winters voor de ruwheden van ’t jaaro-cty- 
de niet befchuttede; men behoeft haar des zomers niet te ftrooijen , maar zy*^heb- 
ben dit des winters noodig, en gelyk alle vogtigheid haar veel ongemak baart, zo 
laat men haar op haare mert niet liggen, maar men geeft haar dik wils verfche rtrooi* 
jing; men laat haar des morgens vroeg uit om haar naar ’t veld te leiden; de (Groen- 
te met dauw belanden , hoe nadeelig voor de fchaapen, is zeer nuttig voor de gei- 
ten : gelyk zy wild en zwervende zyn, zo kan een raenfch, hoe fterk en vaardig 
hy zyn moge, niet meer dan vyftig beftreren; men laat haar niet uitgaan als het 
fneeüwt of yzelt; men voedt haar dan op rtal meLhooy en kleine takjes van hoo- 
rnen, in den herfft verzameld, of met kool, raapen, en andere peulvrugten : hoe 
meer zy eeten, hoe meer haare melk vermeerdert, en ora dien overvloed van melk 
nog beter te onderhouden of te vermeerderen , doet men haar veel drinken , en 
men geeft haar zomtyds falpeter of water met zout: men kan haar veerden dagen 
nadat zy geworpen hebben, beginnen te melken, zy geeven, vier of vyf maanden 
lang, veel melk, en dat tweemaal ’s daags. 
be geit brengt gemeenlek maar één, zomtyds twee, zeer zelden drie, eu; 
I 
