VAN HET VARKEN. 
55 
HET VARKEN, HET SIAMSCH VARKEN, 
EN HET WILD ZWYN (*). 
y voegen het varken, het Siamfch varken, en het wild zwyn te fimen, 
« W M inderdaad maar éénefoortuitmaaken; hetlaatll- 
gemelde is het dier in zyn woeden , de twee eerden zyn dezelfde die- 
TM huiflelyken, daat belèhouwd; en (choon zydoor eenige uit- 
en ige Kenmerken , miöchien ook in eenige gebruiken verfchillen , zo liebben 
dewyl deze verfchillen niet wezendlyk zyn, dewyl dezelve tot hunnen 
loeitand alleen betrekking hebben, dewyl hunne geaartheid zelve, geduurende 
unnen huulelyken daat, niet veel veranderd is, en dewyl zy eindelyk onderling 
opi^len, en individu’s voortbrengen, waar uit weder andere geboren worden, 
ben de eenheid en dandvadigheid van de foort bedaar; zo heb- 
IK, hen, om alle deze redenen, niet van elkanderen willen affchei- 
^‘^"dcrling; zy zyn, om zo te fpreeken, eenigin hunne foort; 
a-iri fToor. r ^ zy Ichynen meer afgezonderd dan eenige andere; zy grenzen 
nonr^ loort, die men als hoofdfoort of als byfoort kan aanmerken , gelyk als het 
Har van den ezel, of hetgeflagt der geiten en bokken ten opzigte van 
at oer Icnaapen ; zy hebben geene groote vericheidenheid van raden, gelyk die 
van den hond; zy hebben iets van verfcheiden (bonen, en egtcr verfchillen zy we- 
zendlyk van alle. Dat zy, die de Natuur tot kleine laraendelzels willen brengen, 
die haare oneindige verfcheidenheden in een formulier van rangfchikking bevatten 
willen, dit dier inet ons belchouwen , en zien, of hetzig niet aan alle hunne leer- 
wyzen onttrekt : in de pooten gelykt het niet naar die , aan welken zy den mam 
eenklaauwigcn gegeeven hebben, nadeiuaal het zwyn ver- 
bir^i heefr; het gelykt ook niet naar die, welken zy gevorkte voeten of 
fchaap, de geit, enz, dewyl het zwyn wc- 
j ^y^ vier vingers of toonen van binnen heeft, fchoon zig uitwendig niet meer 
vertoonen; het gelykt niet naar die, welken zy gefpleeten voeten noe- 
n, dewyl het zwyn op nier meer dan twee toonen loopt, en de twee andc e 
ten ontzwagtdd , ook niet geplaatll: zyn gelyk die der dieren met gelplee- 
Hunnp^'^k^j' petioeg niikomen, dat het varken zig daar van zoude 
merke^ ^yn hier dan dubbelzinnige, daar zyn twyftelagtige, ken- 
zeüdpn’ blykbaar zyn, de andere verhoolen liggen. Zal men 
i>=' n, dat dit eene dwaaling der Natuur zy? Dat deze leden, deze vingeren. 
' Arabifci,'” ’t Hehrppawfch ?eraamd Chnfir; in ’t Chaldeeuwfcli Cbajirax in ’t 
Beer V ‘ Grietch ''Tt of jjm'jrsj in ’t Perfiaans Mar oï Buk-, in ’t Latyn 6'ut, 
^ Spaankl^^ ■Srrofi/i; in ’t Itaüaanfch Porco, de Beer Ferro, de Zog Scropha; 
'S'iu. Scliioein ri '*■ b>-anfch Perc, de B^er Verrat, de Zog Truie; in ’t Hoogduifi-’h 
lieer Boar' Mutterjcbwein of troaends Sau; in ’t Engel fdi jT/og, ^wine; 
de Zog Sm; m ’t Poollcb & s> 
