6o 
DE N A T U U R L Y K E HISTORIE, 
het is insgelyks niet van de menigte der koppelingen dat dit getal afhangt ^ want' 
men weet met zekerheid, dat het varken en de hond ilegts eene enkele koppe- 
ling noodig hebben , om voort te brengen, en in grooten getale voort te brengen j de 
lange duurzaamheid der koppeling , of, om beter te zeggen , van den tyd der ui^ 
werping van het zaadvogt, fchynt even weinig de oorzaak, waar aan men dit uit- 
werkzel hebbe toe te fchryven , want de hond blyft daarom alleen lang gekoppeld , 
omdat hy wederhouden wordt door eene verhindering , die uit het maakzel zelf 
der deelèn van den hond geboren wordt, gelyk men hier agter in de befchryving' 
van den hond zien zal; en fchoon het varken die verhindering niet heeft, en lan- 
ger tyd gekoppeld blyft dan de meefte andere dieren, kan men daar, ten opzigte 
van hettalryk voortbrengzel, niets uit befluiten, dewyl men ziet, dat de haan 
flegts een oogenblik van nooden heeft, om alle de eijeren te bevrugten; welken ■ 
eene hen in eene maand tyds leggen kan: ik zal gelegenheid hebben tot eene na- 
dere ontzwagteling der denkbeelden, welken ik hier opftapel, met dit oogmerk 
alleen, om te doen voelen , dat eene enkele waarfchynlykheid , een vermoeden, 
mits dat het op natuurkundige overeenkomllen gegrond zy , meer licht verlpreidt, 
en meer vrugt voortbrengt, dan alle de eindoorzaaken met malkanderen veree-- 
nigd. 
By de byzonderheden , welke wy reeds hebben bygebragt, moeten wy nog eene 
andere voegen ; teweeten, dar liet vet van het varken van dat van alle andere 
viervoetige dieren verlchilr,' niet flegts in zyne vaftlieid en hoedanigheid, maar 
ook door zyne plaatfing in het lighaam des diers : het vet van de menfchen , en 
van de dieren, die geen fineer hebben, gelyk de hond, het paard, enz, is een- 
paarig met het vleelch vermengd ; het fmeer in den ram , in den bok , in het hert, 
enz, wordt niet dan aan de uiteinden van het vleefch gevonden; maar het Ipek 
van het varken is noch met het vleelch vermengd, noch aan de uiteinden van het 
vleefch verzameld, het bedekt het overal, en maakt eene dikke, onderfcheidene , 
en doorgaande, laag ttilfchen het vleefch en her vel: het varken heeft dit met den 
walvifch en de andere walvifchaartige dieren gemeen, welker vet niet dan eene 
foort van fpek is, ten naaflen by van de eigen zelfflandigheid , maar olyagtiger' 
dan dat van het varken; dit fpek maakt in de walviichaarcige dieren insgelylts 
onderbet vel, eene laag van verfcheiden duimen dikte, die het vleefch omvanïT'c. 
Nog eene byzonderheid, zelfs grooter dan de andere; namelyk, dat hef var- 
ken geen zynereerfle tanden verlieli; de andere dieren , gelyk het paard , de ezel, 
dekoeijen, de fchnapen, de geiten, de honden, en zelfs de menfeh, verliezen 
alle hunne eerfle fnyianden ; die melktanden vallen uit voor dat zy den ouder- 
dom van te kunnen voortreden bereikt hebben, en worden welhaafl: door anderen 
opgevolgd; in het varken daarentegen vallen de melktanden nooit uit, zy groeijeii' 
zelfs geduurende het geheele leeven : daar zyn zes tanden voor in ’c ondèrll: kaa- 
kebeen, die fcherp fiiy Jende zyn; daar zyn ook, in het bovenll kaakebeen , zeS' 
tanden, die daar tegen overltaan, maar, door eene onvolmaaktheid, die geene 
weêfgaade heeft in de Natuur, zyn deze zes tanden van het bovenll kaakebeen 
van eene zeer verlchilkiide gedaante van die der tanden van liet onderfl: kaakebeen ; 
in plaats dat zy van boven en ter zyde fnyden zouden, zyn zy lang, rolrondag* 
tig, en flomp aandcpiinr, zodat zy byna een regten hoek maaken met die van 
Inet bovenll kaakebeen, en zigraet hunne einden niet dan zeer fchuinlch tegen mal*- 
kanderen voegen. 
