'VAN HET varken. 
65 
-dra zy iets fappig, vogtig, vef, of olyagtig, vinden , likken zy het, en voleindigen 
weldra niet het door te zwelgen : ik heb verfcheidenmaalen eene geheele troep de- 
zer dieren, op hunne terugkomft uit het veld, zien flilliaan rondom een hoop 
vette klei, die onlangs uitgebaggerd was : allen likten zy die aarde of modder, 
die maar weinig olyagtig was, en zommigen floegen zelfs eene vry groote hoe- 
veelheid binnen; hunne gulzigheid is, gelyk men ziet, zo plomp en grof, als 
hunne geaartheid ruw en dom is; zy hebben geene zeer onderlcheidene gewaar- 
wordingen, de biggen kennen nauwelyks haare moeders, of zyn ten minften zeer 
onderworpen om zig te vergiflfen, en om de eerfte zog aan te vatten, die haarhaa- 
T'. pramnien wil laaten vaten : de vrees en de noodzaaklykheid geeven waarlchyn- 
iyk wat meer gevoel en tatuurlyke ingeeving aan de wilde varkens ; het fchynt 
dat de jongen getrouwelyk gehegt zyn aan hunne moeder, die ook oplettender op 
hunne behoeftens fchymt te wezen dan de tamme zog is. In den bronstyd zoekt 
net mannetje het wyfje op, en volgt het; het blyft doorgaands dertig dagen by haar 
in de digtfle, de eenzaamfte, en de afgelcgenfte , boflehen : het is dan wilder dan 
ooit, en het wordt zelfs woedend als een ander mannetje zyn plaats wil innee- 
vegten, zy kwatzen, ja dooden zoratyds, malkandereu: wat de wilde 
zy wordt niet woedende dan wanneer men haare jongen aantaft, en 
lipt vn ff bykans alle wilde dieren , wordt het mannetje woefter , terwyl 
oekt te koppelen, en het wyfje nadat het geworpen heeft, 
hpt K op het wilde zwyn eene openlyke jagt met honden , of men doodt 
t by verrafling in de maanefchyn : gelyk het niet dan langzaam vliigt, gelyk het 
enenzeerfterken reuk agterzig laat, gelyk het zig tegen de honden verdedigt, en 
czelve altoos gevaarlyk kwetll, moet men ’er met geene goede jagt honden, die 
voor de herten jagt bekwaam zyn, op jaagen 5 die jagr zou hunnen reuk verftom- 
.pen, en hen gewennen om langzaam te loopen : bulhonden, die men wat geoef- 
fend heeft, zyn goed genoeg voor de wilde zwynen jagt. Men moet niet dan de 
oudep aantaften_; men kent hen ligtelyk aan hunne Ipooren: een jong zwyn van 
jaaris moeijelyk te jaagen, omdat het, zonder te blyven liaan, eenen groo- 
ten wegallegt; daar een oud zwyn niet verre loopt, dikwilsltand houdt, en on- 
vervaard voor de honden zig tegen dezelven verzet; overdag houdt het zig door- 
gaands Ichuil in zyn hol, in het digfl: en diepll der boflehen gemaakt; des nagts 
^3at het uit om voedzel te zoeken: wanneer, in den zomer, het koren ryp is, 
T'Vordt het ligft betrapt in de landerijen, die met tarwe of haver beflagen zyn, als 
'velken het dikwils bezoekt : gevangen en gedood zynde draagen de jaagers zorg 
terflond de ballen af te fnyden, als welker reuk zo flerlc en doordringend is, 
dit verzuimd zynde, in vyf of zes uuren , al het vleelch daar van aangeftoo- 
en doortrokken 'zou zyn : van een oud wild zwyn is de kop en een gedeelte 
den hals alleen goed om teeeten; terwyl het vleefch der jongen, dis niet meer 
an eenjaar oud zyn, lekker en fyn van frnaak is: het vleefdi van een ouden wil- 
noftanimen beer is nog flegterdan dat van de zog, ’t zy wild of tam: het is 
meften alleen , dat zy goed voedzel worden kunnen ; de 'Ouden 
den voor een gewoonte de jonge wilde zwynen, die zy van de moer kon- 
atkrygen, te liiyden, en hen dan weder in de boflehen te laaten loopen : de- 
(«) Akistoteles, Hijloria Animal, Lil). FL Cap. 28. 
Deel. I 
