72 
DE NATUURL Y K E H I S T O R IE, 
omtrek van den fchrobber op een groot varken gemeeten , van negen duimen ze* 
ven lynen was; het kraakbeen verhefte zigtien lynen boven het vel van het neus- 
been, en het eind vandenfnoethadt,by den fchrobber gernecten,.flegts agt duimen 
negen lynen oiiureks i het eind van het onder 11: kaakbeen is onder dat van het bo* 
venft, agter het onderfl: gedeelte van den fchrobber , geplaatft. 
Het varken heeft den kop lang, het eind van den fnoet dun, naar evenredigheid 
der dikte van den kop, en het agterd: gedeelte van het bekeneel zeer verheven ; 
de oogen klein, de ooren breed, den hals dik en kort, het lighaam dik , het kruis 
ingevallen, den Haart dun en van middelbaare lengte, en de pooten kort en regt , 
vooral de voorpooten. 
Het wild Zvvyn heeft den kop langer, het onderft gedeelte des neusbeens meer 
geboogen , en de flagtanden grooter en Ihydender dan de andere varkens ; de Haart 
is kort en regt: het J^iamlch varken heeft den kop langer, den fnoet dikker, de 
oogen minder klein 5 de ooren minder groot, den hals en de voorpooten korter, 
de voeten dikker, en den Haart langer dan het tam varken, en zonder eemge 
bogt; het voorhoofd is verheven en de rug uitgehold , ten naallenby gelyk in het 
wild zwyn: het tam varken heeft de ooren naar_ voren gerigt, en met naar bo- 
ven , gelyk die van het Siamfeh varken en van het wild zwyn ; dat verfchil is reeds 
zeer duidelyk tuffehen den jongen beer (PI. Xni,fig. i) en het jong varkentje, 
dat de moer nog zoogt , en dat men genieenlyk Ipeenvarken noemt (Jig. 2 ) ; op 
dien ouderdom fchynt de kop minder groot, het lighaam minder dik, en de Haart 
is langer in het tam varken, dan in het varken van Siam en het wild zwyn ; maar hy 
is aan zyii begin nog niet omgekruld in het fpeenvarken voor dat het omtrent zes 
wecken oud is, op dien ouderdom tennaaflenby buigt dezelve zig onmiddelyk na 
zyne komH uit het lighaam naar boven ; hy maakt gemeenlyk een kleinen boog 
naar de linker of naarde regterzyde gerigt, hy verlengt zig naar om laag, en rnaakt 
nog eenige kleine bogcen langs het overige zyner lengte ; het tam varken heeft 
het lighaam langer dan her zv^yn en het varken van Siam: onder de tamme 
varkens, hebben de mannetjes, die niet gefneeden zyn, cn welke men beeren 
noemt, den kop langer en het beneden deel des voorhoofds minder ingedrnkt, dan 
die welke gcfneeden'zyn geworden; deze zyn de aanmerkelykfle verfchillen, wel- 
ke men tuflehen de drie ralTen van varkens vindt, waarvan hier gefprooken wordt : 
men. zal in de volgende tafelen de omHandige opgave vinden van de evenredighe- 
den deslighaams van die dieren, met malkanderen vergeleeken, en men zal van 
derzelver gedaante kunnen oordeelen door de PI. XIV ^ XV , en XVI , waarop zy 
Haan afgebeeld. 
Degroote kop en de lange en dikke fnoet van het varken geeven hetzelve eene hou- 
ding van verflandeloosheid , welke de rigting der ooren nog duidelyker rnaakt in het 
tam varken, dat dezelve voorover laat vallen, dan in het varken van Siam en in 
het wild zwyn , die ze regt op houden : de oogen zyn zo klein en het aangezigt 
zo ontbloot van trekken, dat hetzelve geene uitdrukking zoude maaken, indien 
’er uit den mond aan de zyden geene flagtanden te voorfchyii kwamen; zy doen de 
bovenlip opklimmen door zig naar boven te krommen, cn fchynen een teken te 
zyn van de woeHheid van het varken , gelyk zy ook de vreeslykfle wapens zyn , 
die het in zyne woede kan gebruiken : het lighaam is even kwalyk gemaakt als 
het wezen dom gelykt; de hals is zo dik, en zo kort, dat de kop byna aan de 
fchou- 
