9 » 
D E N A T U U R L Y K E H I S T O R’I E; , 
en raakt met zyne agierfte zyde den voorften kant van den anderen flagtand; de ■ 
beweegingen van het onderft kaakbeen veroorzaaken eene vvryving tuflchen de 
beide flagtanden, die dezelven gedeeltelyk fplyt, en gelyk die wryving aan twee 
kanten gefchiedt, waarvan de een hol-en de ander bol-rond is, en gelyk de Qag- 
tanden zig verlengen naar raaate het dier ouder wordt, zo moet het, indien zy bei- 
de in hunnen groei niet tennauftenby dezelfde kromming a inneemen, noodzaake- 
lyk gebeuren , dat één van beiden afbreeke , of dat zy niet meer tegen raalkanderen 
kunnen glyden , en in dat geval zoude dè mond zig niet langer geheel kunnen flut-' 
ten , en het dier derven by gebrek van te kunnen kaauwen. 
De zeven baktanden van ydere zyde des bovenden kaakbeens zyn boven de zes 
tanden van ydere zyde des onderden kaakbeens geplaatd: die tanden hebben pun- 
ten, die aan wederszyden naauwkeiirig duiten in tegenoverdaande holligheden : daar- 
enboven zyn in het onderd kaakbeen nog twee andere tanden , een aan wederszy- 
den agterde dagtanden, en op eenen vry grooten afdand van de overige baktan- 
den geplaatd, zy zyn de kleindeii van allen : een van beiden, en dikwvls beiden te ■ 
gelyk, on tbreeken in verlchillende onderwerpen, zonder dat’ereenigvoetfpoor van 
een kasje is ; van zeven kaakbeenderen , zo wel van wilde zwynen als van varkens 
van Siam en van tamme varkens , zo van bceren als zoggen , waren ’er vier die de- 
ze beide tanden had-den , in twee was geen van beiden , en in het zevende fleges de 
kleine tand aan de regterzyde, te vinden. 
Her tongbeen van het varken fdieen my in eenige onderwerpen uit zeven , en in 
anderen uit negen , beenderen te bedaan ; dat verfthil was in de vork te vinden , 
diedegts uitéén been Icheen te bedaan, of uit drie beenderen door lamengroeijin- 
gen vereenigd; voor het overige komen alle de deelen des tongbeens van het var- 
ken door hunne plaatfing, en tennaaftenby door hunne lengte, met die des tong- 
beens van het paard, van den ezel, van den dier, van den ram, en van den bok, 
overéén ; maar zy verfchillen van dezelven door het maakzei der beenderen : de 
beide voornaamden zyn, naar hunne nitgedrektheid, zeer dun, zeer fmal, van bin- 
nen hol over hunne lengte, en hebben van het een tot het ander eind in het varken 
byna dezelfde breedte en dezelfde dikte, de tweede beenderen waren nog niet ge- 
vormd; de derde beenderen hadden veel meer breedte dan dikte, en zaten aan "de 
vork vad, die ook meer breed dan dik is, zo wel aan haare takken als aan de 
plaats van de vereeniging dezer beenderen. 
De hals van het geraamte van het varken is veel korter naar evenredigheid dan - 
in de geraamtens van het paard, van den ezel, van den dier, van den ram, en 
van den bok : de wervelbeenderen van den nek verfchillen veel , voor het grootd 
gedeelte, van die van het paard en van die van den dier; het doornagtig uitdeekzel 
(D, PI. XXllI^ van het tweede ishooger, minder breed en naar agteren geboo- ■ 
gen; daar zyn ook duidelyke verfchillen m de drie middelde wervelbeenderen-, 
maar het eerde, het zesde en het zevende (A) zyn tennaadenby gelyk aan die 
van den dier: het derde, het vierde, enhetvyfie, verichillen van hetzelve door 
het hovend gedeelte van het midden des wervelbeens , en door de doornagcige uit- 
fteekzelen, die- dunner zyn; zy hebbeugeen onderde nitdeekzels in het midden, 
maar men vindt twee zeer groote zydelingfclie nitdeekzels, een aan ydere zyde, 
die een gedeelte der dtvarlche uitdeekzelen uitmaaken, en die naar dat van- het 
zesde wervelbeen van liet paard , van den dier, en van het vark-enzelven , gelyken. ■ 
