BESCHRYVING VAN HET VARKEN. 
9S 
Efó wervelbeenderen van den rng waren ten getale van veertien, zo wel als de 
ribben ; wy hebben geen merkelyk verfchil gevonden tuflchen die deden en die 
van den ftier, behalven dat de twee eerfte ribben zeer breed waren aan beur on- 
derft eind, en malkanderen byna over een tierde gedeelte hunner lengte raakten; 
daar waren zeven waare ribben en zeven vallctïé ; het borltbeen was uit zes been- 
deren lamengefteld ; de eerfte ribben eindigden aan het eerftebeen , de tweede aan 
de gdeeding van het eerfte been met het tweede, de derde aan die van het tweede 
met het derde, de vierde aan de geleeding van het derde met het vierde, de vyfde 
aan die van het vierde met het vyfde : de zesde aan het vyfde beëi, en de zeven- 
de aan de geleeding van het vyfde met het zesde been. 
Daar waren zes lenden- wervelbeenderen , vry gelyk aan die van den ftier; maar 
het heiligbeen verfchilde hierin , dat het niet dan uit vier vallche wervelbeenderen 
beftondty dat deze geene doornagtige uitfteelczels hadden, en dat de drie eerfte 
tuflchen elkanderen vry groote ledige plaatlcn op den bovenkant van het heilig- 
been open laaten : de ilaart beftondt uit zeventien valfche wervelbeenderen : daar 
waren ’er agtien in het wild zwyn , en flegts veertien in het varken van Siara. De 
heupbeenderen waren niet zeer verfchillend van die van den ftier, maar het bek- 
ken was naar evenredigheid zeer veel breeder zo wel als de goot en de eyronde 
gaten. 
Het fchouderblad (A') is bolrond over zyne lengte, het ravenbekfeh uitftcekzel 
is tennaaftenby gelyk aan dat van den ftier,. maar de doorn begint zig niet te 
vertoonen dan.omtrent een duim hoven de panswyze holligheid, en verheft zig 
langzaamerhand tot op omtrent de twee derde deelen der lengte van het fchoiider- 
bladj vervolgens buigt hy zig naar beneden, door, gelyk in het paard, de bafis 
tenaderen; hy is halfliggende aan dezyde van den agterllen rand des fchouder- 
blads, en op zulk eene wyze geplaatft, dat hy niet dan omtrent een derde gedeel- 
te van het fchouderblad aanzynen binnenkant, en twee derde deelen aan zyne bui- 
tenzyde, overlaat: wy zyn geen verfchil gewaar geworden in de gedaante van het 
fdiouderbeen(G),nogin die van het ftraalbeen (//) ', ten zy dat dit been meer rond 
is naar voren dan in den ftier ; maar de ellepyp (/ ) is veel grooter in vergelyking 
Van het ftraalbeen. 
Het dijebeen (/f) gelykt veel meer naar dat va:i den ftier dan naar dat van het 
paard, de hals van het hoofd van dat been onderfclieidt zig een weinig beter dan 
^'1 die beide dieren, en de groote draaier heeft van boven op zyn midden een zeer 
daidelyken knobbel, die hem veel gelykenis geeft inet dien van het paard , maar de 
knokkels \'an liet onderft eind fchynen de een niet meer verheeven dan de ander tö 
2yn; de d) rn van het fcheenbeen (A) is fcherper van kant, dunneren meer naar 
buiten gebo, gen dan in den ftier : het kuitbeen (ilf) ftrekt zig lailgs het geheel 
Icheeiibeen uit, en maakt aan zyne bafis of zyn onderft eind eene l(>ort vanenklaauw, 
maar daar. geen. hoofd aan is ; het bovenft gedeelte daarentegen is aan de beide zy* 
ben plat., en zeer dun, met uitzondering van de randen, die een weinig dikker zyn 
®P-Pmtrent een derde gcdeelie van de lengte des beens. 
. * voorhand (/V) is uit agt beenderen famengefteld , vier in dcii eerden, en 
vier in ften tweeden regel: de beenderen van den eerften rei geiyken tennaaftenby 
naar die van het paard en van den ftier, zo wel door hunne plaatfing als door hun- 
ncrgedaante; maar men kafi de . beenderen van den rweeden rei met die 'van den 
M'3 ,• 
