104 
DE NATUURLYKE HISTORIE, 
B ES CHRTVING VAN HET AFRIKA ANSCH 
IFILD-ZPVrN. 
wild zwyn hadt ecnc bruine kleur, die naar het zwart helde; dat, 
■ 
IL WU\.J z^W^ii nauw vuns- uiuiiiv , i.,iw littu* >--.-7 
^ yj n hetwelk tegenwoordig nog leevend in de Diergaarde van zyne Hoogheid, 
^ ^ den l’rins van Orange, gevonden wordt, is van eene ligter, en byna 
afchgTaau we kleur, 'het Ichync ook jonger te zyn: zynrug, digt byden 
hals, en zyne fchouders waren bedekt met borllels die zeven ofagt duimen lang, 
en zeer digc aan édn gcplaatll, waren; het hadt ’cr minder op het agteift gedeelte 
van den rug, en v^erlcheiden verheften zig uit ééne punt, dus eene foort van 
penceel iïi3(ikcndet die geene® welke op den kop^ tullchen de ooreriy Ztiten^ Ipieid* 
den zig uit één middelpunt, gelyk de radiën van epen cirkel, naar een gemeenen 
omtrek uit; de haireuyan het overig gedeelte des lighaams waren korter, en had* 
den op de buikzyden en op den buik eene ligte tint wit; de kop was het deel dat 
hem inzonderheid van onze tamme varkens onderlcheidde, want hy geleek hun in 
alle zyne andere deden, behalven alleenlyk dat hy de pooten een weinig korter 
hadt: geduurende den tyd dat hy in de Menagerie geleefd heeft, Ichynt hy niet 
gegroeid te zyn , maar zyne ilagtanden hebben veel meer lengte en dikte gekrp* 
gen; hetgeen my doet gelooven, dat, wanneer dit dier ouder geworden is, 
men zig kan vergilTen met dezclven voor hoorns te neemai, wanneer men p van 
verre ziet ; zy helden daar de rigting en een weinig de kromming van : die van 
het bovenll: kaakbeen drukken de lip door zig naar boven te verheffen, maaken de- 
zelve hard en ligten haar op ter plaatlè daar zy haar aanraaken : op dcrzelver voorlt 
gedeelte ziet men twee vooren in de gedaante van gooten , die zig volgens der- 
zelver lengte uitftrekken : de tanden van het onderfl: kaakbeen zyn zeer glad aan 
diezyde, met welke zy zig tegen de bovenüe aanvoegen, het zy de wryving hen 
dus maakt, of dat zy natuurlyk dus gemaakt zyn; het gedeelte van het tand- 
vlecfch, dat door de ‘fny tan den in anttere foorteh van varkens beflaagen wordt, 
en dat in dezen van dezelve beroofd is, is bolrond van buiten, glad en hard; 
het voorfte van den fnoet,of de fchrobber, is breed en eindigt in een vlak, darten 
opzigte van den kop wat fchuinfch loopt; de neusgaten zyn groot, en ftaan verder 
van 'don anderen af ikui in onze wilde zwyncn: die uiewaffen van het vel welke 
aan wcdeiszyden van den kop de ooren fchynen te maaken , zyn min of meer be- 
weegbaar, het dier kan dezelve digt by de oogen brengen: zy bellaan waarfchy- 
nelyk voor een gedeelte uit vet, wantzy verdwynen en maaken niet meer dan ee- 
nc enkele vrat of puift, gelyk uit het vel blykt, dat bereid van de Kaap de Goede- 
hoop is overgezonden ; de ooren zyn niet zeer lang, en eindigen in eene zeer 
ftompe punt ; de Haart is dun , naakt , en weinig buigzaam. 
voeten, duimen, lynen» 
Lengte van het lighaam van het eind van den fmiit tot aan het begin 
van den (taart . . . 4. 10. o. 
Lengte van den kop van den fchrobber af tot aan de voren toe. i. 5. 
^ ' Des- 
