114 
DE N A T U ü R L Y K E HISTORIE, 
eene vrygewooneafwyking in d; Natuur in zoramige individu’s, eenigobyzonder* 
heden of duidelyke verfcheidenlieden gevonden heeft, gepoogd hebben dezelve 
voort te planten door deze zonderlinge individu’s te fa.nen te laaten koppelen, ge- 
lyk men nog heden doet, als men zig niemve raffen van honden en andere dieren 
wil bezorgen; daarenboven, fchoon alle foorten even oud zyn, gelyk evter het 
getal der generaties, van de Schepping af, veel grooter is in. die foorten ,° welker 
individu’s maar een korten tyd leeven , zo moeten de verfcheidenheden de ver- 
anderingen, de verballering zelve, hier duidelyker geworden zvn naardien de- 
ze dieren verder van hunnen oorlprong af zyn, daix zy die langer leeven* de 
mcnfch is tegenwoordig agtmaal digter by Adam, dan, de hond is by den eerllen 
hond, dewylde menfch tagtigen de hond maar tien jaaren leeft: zo deze foorten 
dan, door welke oorzaak het wezen niogte, eveneens ter verbaftering neigden,, 
zou deze verbaftering thans agtmaal duidelyker zyn in den hond dan in den menfch. 
De kleine diertjes, die maar éénen dag leeven, zy, welker beftaan zo kort is, 
dat zy zig alle jaaren door de voortplanting vernieuwen, zyn oneindig meer dan 
andere dieren aan de verfcheidenheden en veranderingen van allerhande foort on- 
derworpen; het is eveneens met de jaarlykfche planten, in vergelyking van ande- 
re gewalfen ; daar zyn 'er zelfs, welker natuur, om zo te ipreeken, geheel konft 
cn gemaakt is; het koren, by voorbeeld, is eene plant, welke de menfch der- 
wyze veranderd heeft, dat zy nergens in haaren ftaat der Natuur gevonden wordt;, 
men ziet wel, dat het eenige gelykheid heeft met de dolik, met zommige grami- 
na, niet de hondstand, en eenige andere planten onzer weiden; maar men weet 
niet, tot welke dezer planten men liet brengen moet; en gelyk het zig alle jaaren 
vernieuwt, en daarenboven, tot ’s menfehen voedzd dienende, van alle planten 
die is , daar het meefte werk aan is gedaan, zo is het ook boven alle andere die, 
welker natuurde meefte verandering ondergaan heeft. De menfch kan derhalvcn niet 
flegts alle de individu’s van ’t Heelal rot zyne behoeften , tot zyn gebruik , laa- 
ten dienen, maar hy kan ook, met der tyd, de foorten veranderen, wyzigen, 
en volmaaken ; dit is zelfs het fclioonfte regt dat hy op de Natuur heeft een on- 
vrugtbaare groente ia graan te veranderen is eene foort van fchepping, waarop hy 
zig egter met verhovaardigen moet, dewyl het niet dan in het zweet zyns aan- 
fchyns en door herhaalde teelten is, dat hy dat, dik wils bitter brood, daar hy zyn 
beftaan uit haaien moet , uit den boezem der aarde te voorfchyn kan doen komen. 
De foorten, die veel onder ’s menfehen handen zyn geweeft, zo wel onder de 
planten als onder de dieren, zyn derhalven van alle andere de meeft verbafterde; 
en gelyk zy Int zomtyds in zo verre zyn, dat men haare eerfte gedaante niet meer 
herkennen kun, gelyk dit in *t koren, dat niet meergelykt naar de plant, daar het 
zyn oorfprong uit getrokken heeft, ontwyifelbaar waar is, zo zoude het niet on- 
mogelykzyn, dat ’er onder die talryke verfcheidenheid van honden, welken wy 
tegenwoordig zien, niet een eokelde gelyk ware met den eerften hond, of liever 
met het eerue dier van die foort, dewelke na de (chepping niogelyk veel verbas- 
terd is, en waar van de ftam bygevolg zeer verlchillende heeft kunnen zyn van de 
raffen , die nog heden beftaan, fchoon dieraÖ’en daar allen ooffpioiikelyk uit voort- 
gekomen zyn. 
De Natuur ondertuftchen mift nooit van haare regten te herneemen , zodra men 
haar in vryheid laat begaan; de tarwe, in een on vriigtbaaren grond geworpen, ver- 
