VAN DEN HOND. 
115 
baflert reeds met het eerfte jaarj zo men dit verbaflerd koren weder zaaide, zou 
de oogfl: dier tweede generatie nog raeer verbafterd zyn, en, na verloop van een 
zeker getal jaaren en hervonrtbrengingen, zou de raenfch de oorfpronkelyke plant 
van ’t koren weder zien verfchynen , en hy zou weecen , hoe veel tyds de Natuur 
noodig hebbe om het voortbrcngzel van eene konit, die haar dwingt, te verdelgen, 
en om zig weder onder haare oorfpronkelyke gedaante te vertooaen : deze proef 
zou vry gemaklyk te neemen zyn op het koren , en op de andere planten , die 
zig alle jaaren van zelve, om zo te fpreeken, op de eigen plaats hervoortbrengen : 
maar het zou niet wel mogelyk zyn dit met eenige lióop van goeden uitflag te 
onderneemen op dieren, welken men moet opzoeken, bellieren, onderhouden, 
doen koppelen, en die moeijelyk te regeeren zyn, omdat zy ons allen meer of 
min ontfnappen door hunne bevveeging, en door den, veelcyds onverwinlyken , af- 
keer, welken zy hebben voor de dingen, diedikwils met hunne gewoonten of met 
hunnen iiiborli ftrydig zyn ; men kan derhalven niet lioopen van op deze wyze 
ooit te zullen ontdekken, welk het oorlpronkelyk ras der honden zy, even wei- 
nig als vvy dit op de gezegde manier van andere dieren ontdekken kunnen, die, 
even als de hond , aan duurzaame verfcheiden heden onderhevig zyn ; maar by ge- 
brek van deze kundigheden der Hukken, welke wy niet kunnen bekomen, en die 
evenwel noodig zouden zyn om tot de waarheid te geraaken, kan men kenteke- 
nen, aanwyzingen, verzamelen, en daar waar/chyniyke gevolgen uit trekken 
De honden, die in de wilderniflen van Amerika agtergelaaten zyn , en die daar 
zedert honderden vyftig of tweehonderd jaaren als wilde honden leeven, fchoon 
van verballerde raflen oorlpronkelyk , dewyl zy van huiflelyke of tamme honden 
Zyn afgellamd, hebben, geduurende dat lang verloop vantyd, ten minlten voor 
een gedeelte, tot hunne eetfle gedaante moeten naderen; ondertulTchen zeggen ons 
de Reizigers dat zy naar onze windhonden gelyken (a^ zy zeggen hetzelfde van 
de wilde, of wildgeworden , honden van Congo, ( 1 ^) die, even als die van Ameri- 
ka,, zig met troepen verzamelen om den oorlog te voeren tegen de tygers, leeu- 
wen, enz: maar anderen, zonder de wilde honden van St. Domingo met de wind- 
honden te vergelyken, zeggen alleenlyk, (c) dat zy doorgaands een platten en 
langen kop, een Ichraalen uitgerekten {huit, wild voorkomen, dun en vleefchloos 
hghaam hebben; dat zy zeer vaardig in ’t loopen zyn, dat zy volmaakt jaagen, 
^n, jong in de handen komende, zigligtelyk laaten temmen; dus zyn deze wilde 
honden ten uiterften mager en vaardig, en gelyk de windhond daarenboven maar 
Weinig verfchilt van ’t geen wy den wagthond , en den herdershond noemen , zo 
kan men denken, dat die wilde honden eer van die Ibort dan waare windhonden 
2yn ; omdat van een anderen kant de oude Reizigers gezegd hebben , dat de na- 
tuurlyke honden van Canada regte ooren hadden gelyk de volfen, en naar de raid- 
delmaatig groote wagthonden onzer dorpelingen ((/), dat is te zeggen, naar onze 
herdershonden , gelyken ; dat die van de Wilden der Antillilche eUandeu den kop 
en de ooren zeer lang hadden , en naar de gedaante der vollen geleeken (e) ; dat 
Avmtururs Flihuflhrs, />-zr Oexmeun , Paris 1Ö86. 12. Tom. I. p. 112. 
r génerale des royages, par I Abbé Pkevost. 4. Tom. I. pag. 8Ö. 
Vo'^agej ïsUs de VAmeriqtte, Paris 1722. Tom, V. pag. 195. 
rA Hurons, par Sabord Theoüat, Recollet, Paris 1^572. p^ig. 310. grr, 
^ ^ijtoire générale des Antilles, par U Tere du Tertke, Paris 1667. Tonu //, pag, 306* 
Pa 
