132 
D E N A T U U R L Y K E H'I S T O R I E', 
den hebben: ten dien einde heb ikeene wolvin, op dan ouderdom van twee of 
drie maanden in de boflchen gevangen, met een wagthond van denzelfden ouder- 
dom laaten opvoeden j zy waren te zamen , zonder dat ’er eenig ander dier by hen 
komen konde, op eene vry groote plaats beflooten, alwaar zy een hok hadden, 
om zig in liegt weder te bergen : zy willen geen van beiden iets van 'f geen hun- 
ne lbort onderfcheidt, en kenden geen raenfch^ dan die gelall was om hen dage- 
lyks voedzel te brengen j men heeft hen drie jaaren fteeds met dezelfde oplettend- 
heid, en zonder hen te vreezen of vafl: te leggen, bewaard: geduurende het eer- 
fte jaar fpeelden deze dieren veel te faraen cn fcheenen veel van malkanderen te hou- 
den; in het tweedejaar begonden zy malkanderen het voedzel te betwiflen, fchoon' 
men hun meer gaf, dan zy noodig hadden; de twill begon altoos aan de zyde der 
wolvin; men bragt hun vlcefch en beenderen in een grooten houten bak, dien men- 
op de aarde nederzettede; op het oogenblik begon de wolvin, in plaats van zig- 
op het vleefchte werpen, met den hond daar van af te houden, en vervolgens^ 
nam zy den bak zo. behendig by den rand j dat zy daar niets af liet vallen, en 
bragt alles vlugtende weg; en gelyk zy binnen den bepaalden omtrek bellooten was, 
heb ik haardikwils vyf- of zesmaal agter malkander , langs deimuiren, rondom de- 
plaats zien loopen,. den houten bak fteeds waterpas- tu'flchen haare tanden hou- 
dende, en denzelven niet op den grond zettende, dan om te ruften , werpende zig- 
vervolgens met groote vraatzugt op het vleelch, en met groote woede op den-! 
hond, alshy daar toe wilde naderen; de hond was fterker dan de wolvin, maar 
gelyk hy zagtaartiger, of ten minden minder woed, was , zo vreesde men voor zyn 
leeven, en men deedt hem een halsband om : na het tweede jaar waren de twiften 
nog heviger, en de gevegten menigvuldiger, en men deedt de wolvin ook een- 
halsband om, dewyl de hond haarveel minder begon te vieren, dan in de eerde 
jaaren : geduurende die twee eerde jaaren vertoonde zig niet het minde teken van 
riezigheid of verlangen, in den een zo min als in de andere; het was niet dan op * 
het einde van het derdejaar, dat deze dieren de indrukzels der hitte van den brons-- 
tyd begonden te voelen, maar zonder verliefdheid; want wel verre dat deze ftaat^ 
hen verzagtede, of by malkanderen bragt, zo wierden zy degts onhandelbaarer eii'; 
woeder dan zy ge weeft waren; het was een geduiirig gehuil van fmart met fchreeu- - 
wen van toorn vergezeld; zy vermagerden beiden in minder dan drie wecken tyd.s , 
zonder malkanderen ooit anders te naderen, dan om- malkanderen te vernielen,- , 
eindelyk wierden zy zo verwoed tegen malkanderen, dat de hond de wolvin, die ■ 
de magerfte en zwalede geworden was, ombragt, en men was verpligt den hond . 
eenige dagen daar na te dooden , omdat hy, op ’t oogenblik als men hem in vry- 
heid wilde dellen , eei-re groote vernieling aanregtede door zig- met woede, op het 
gevogelte, op dehonden, en zelfs op de menfèhen, te werpen.- 
Ik had terzelfder tyd voflen, twee mannetjes en e'én wyfje, welke men ih ftrik- ■ 
ken gevangen hadt, en welke ik verre van malkanderen in afgezonderde plaatlèn- 
liet bewaaren: ik had eenen dezer vollen met een ligte maar vry lange keten laa- 
ten vadleggen,. en men hadt hem tevens een hutje gera.aakt, alwaarlay voor het 
v/eder fchuilen konde; ik hield hem dus verfcheiden maanden, hy was vvelvaa- 
rende, en fchoon hy door zyne houding toonde, dat hy zjtr verveelde en de oo- - 
gen altoos op het land., dat hy uit zyn lintje zien konde, geveftigd'hadt, liet hy' 
egter niet na met zeer goeden fmaak ae eeten : men bood c hem eene teef aan, die 
