V A N D 
EN HOND. 
X25 
is eveneens met den hond, den vos, en den wolf; de belchouvving der uitwendige 
gedaante geeft ons meer licht, maar ge-.yk ’er onder verfcheiden foorten , en byzon-- 
derlyk onder die, v/elke niet verre van malkanderen af zyn, zelfs ten opzigto van 
het uitwendige, meer gelykheid dan verfcheidenheid plaats heeft, zo is deze be* 
fchouwing nog niet genoeg om te bepaalen of deze foorten verlchillende of dezelf- 
de zyn ; eindelyk , wanneer de fchaduwingen nog ligter zyn , kunnen wy dezel- 
ve niet onderfcheiden of aanwyzen , danmetdeovereeiikomilen der natuurlyke in- 
geeving fiam te voegen; het is inderdaad door de geaartheid der dieren, dat men 
hunne natuur moet beoordeelen, en zo men twee dieren ondetflelde, die geheel 
gelyk waren ten opzigte der gedaante, maar geheel verfchillende ten opzigte hun- 
ner geaartheid , zouden deze twee dieren , die niet zouden willen koppelen , die 
met malkanderen niet zouden kunnen tcelen, fchoon gelyk, van twee verlcliUleii- 
dc foorten zyn. 
Dat zelfde middel , waar toe men verpligt is zyn toevlugt te neemen , om over 
het verfchil der dieren in de nabuurige foorten te oordeelen , is , met nog grooter 
regt, ook dat, hetwelk men by voorkeur boven alle andere moet gebriuken, als 
men de talryke verfcheidenheden , die men in ’t zelfde geüagt vindt, tot valle pun- 
ten brengen wil; wy kennen ’er dertig in het geflagt der honden, en zekerlyk ken- 
nen wy die niet alle; van deze dertig verfcheidenheden. zyn ’er zeventien, die 
men aan den invloed van het klimaat moet toelchryven, te weeten den herders- 
hond , den wülfliond , den. Siberifchen hond , den Yslandfchen hond , en den Lap- 
landfchen hond, den wagthotid, de haazewindhonden, den grooten deen , en 
den Irlandlcben hond, den dryfbrak , de brakken, de dashonden, de Spaanlèhe 
honden, en den krulhond, den kleinen deen, den Turkfehen hond,, en den dog;, 
de dertien andere, namelyk, de bafterd turk, de windhond met wolrshair, de 
baflerd krulhond, of vryfehaar, het maltheefch hondje of de bichon; het kleins 
deentje, de vleefchhouwers hond of de bulhond, de üeendog of mops,, da Ka- 
labritche hond,. die van Burgos, die van Alikaiite, het leeuwtje, de kleine' krul- 
hond, en de Artoiiche, zyn niet dan baftaarden , uit de vermenging der eerftem 
voortkomende , en zodra men elk dezer honden tot de twee rallen brengt,, daar 
zy uit gefprooten zyn, is hinne natuur vry bekend; maar, wat dc zevenden eer- 
fte raflen berreft, zo men de overeeukomllea of betrekkingen, welke zy onder' 
malkander mogen hebben, wil kennen , moet men op de natuiirlvkeingeaving„op; 
de gedaante , en op verfcheiden andere, omlbndigheden , acht liaan : ik heb> den. her- 
dershond, den wolfshond, den Siberifchen hond, den Laplandfcheii, endén;Ys> 
kindfchen, hond by malkander gevoegd , omdat zy meer naar malkanderen dan- naar 
anderen, in gellalte, en hair, gelyken; omdat zy alle vyf een fpitlèn: fnuit. heb- 
ben, teunaallenby gelyk de vos; omdat zy dcccnigezyn die regte ooren hebben,,, 
en omdat hunne natuurlyke ingeeving heu aanztt om troepen vee te bewaaren r; de ’ 
wagthond, dehaazewind, de groote deen, en de Irlandlche hond,, iiebbem be- 
halven de gelykheid dergcdaanie, en van den langen Inuit, dezelfde geaartheid , 
zy heminneu te loopenj'de paarden te volgen,, zig onder of agier de rydtiiigca te: 
plaatfen cn dezelve dus te vergezellen, zy rieken weinig, en jaagen; eerder^ <.pi ’j: 
gezigt dan op den reuk : de waare jagthonden zyn de dryfbrakken , dc brakken „ , 
de dashonden, de fpaanbiie honden, en de krulhonden; ichooa zy in de. vdlatee 
Q.3. 
