125 DE NATÜURLYKE HISTORIE, 
des lighaams van malkanderen wat verfchillen , hebben zy egter allen een groven 
fnuit; en gelyk hun inftinkt hetzelfde is, zo kan men zig niet veel vergiffen met 
hen by malkanderte voegen ; defpaanfchehond, by voorbeeld, wordt doorzom- 
mige Natuuronderzoekers canis aviarius terrejiris, en de kraïhond cams aviarius 
aqiiaticus genaamd, en inderdaad het eenige verfchil, dat ’ertuffchen den inborfi: 
dier twee honden pkats heeft, is ,dat de krulhond met zyn lang, gevuld, en krul- 
lend, hair , liever te water gaat dan de fpaanfche hond, die glad van huid en min- 
der dik van hair is, of dan de drie andere, die het hair al te kort en al te klaar 
hebben, om niet te vreezen van hunne huid nat te maaken; eindelyk moeten de 
kleine deen en de ttirkfche hond zekerlyk by malkanderen gevoegd worden, de- 
wylhet eene uitgeraakte zaak is, dat de kleine turldche hond niet dan een kleine 
deen is, die zyn hair verboren heeft; daar.blyft dan niet over dan de dog, die 
door zyn korten fnuit meer tot den kleinen deen dan tot eenigen anderen hond 
fchynt te naderen , maar die daar in zo veele opzigten van verfchilt , dat hy alleen 
eene geheele verfcheidenheid van alle de anderen , zo wel in de gedaante als in de 
neigingen of namurlyke ingeeving, fchynt te maaken; hy fchynt ook aan een by- 
zonder klimaat bepaald, hy komt uit Engeland, en men heeft moeite om het 
ras in Frankryk ftaande te houden; de baflerden, die ’er voortkomen, en die 
de fterke dog of bulhond en de fteendog zyn , flaagen daar beter, alle deze hon- 
den hebben zo eeneii korten neus, datzy niet ïcherp riekenkunnen , terwyl zy zel- 
ve dikwils veel lugt of reuk van zig geeven ; ondertuffcheii fchynt de Icherp'te of 
fynhêid van reuk in de honden meer van de dikte dan van de langte van den finiit af 
te hangen, dewyl de windhond, de wagthond, en de groote deen, die een zeer 
langen bek hebben, van minder reuk voorzien zyn dan de dryfbrak, de brak, en 
de dashond , en zelfs dan de fpaanfche hond en de krulhond ; die allen, naar even- 
redigheid hunner geftalte, een minder langen maar veel dikkeren fnuit hebben 
dan de eerfte. 
De min of meer groote volmaaktheid der zintuigen, die in den menfch geene 
verheven of zelfs opmerkelyke hoedanigheid uitmaakt, is in de dieren de grond 
van alle hunne verdienden, en brengt, als oorzaak, alle de talenten voort, daar 
hunne natuur vatbaar voor zyn kan ; ik zal niet onderneeraen om hier alle de hoe- 
danigheden van een jagthond optetellen, men weet genoeg, hoe veel voordeel 
en meerder bekwaamheid de yoortreffelykheid van den reuk., by de opvoeding ge- 
voegd , hem boven andere dieren geeft; maar dezebyzonderheden bchooren tot de 
Natuurlyke Hifforie niet dan van verre, en daarenboven zyn de liften en de mid- 
delen, welke de wilde dieren te werke fiellen, om zig der vervolging te onttrek- 
ken , en zig buiten ’t bereik der honden te houden , fchoon door de Natuur alleen 
aangeweezen,miflchien verwonderlyker.dau de fynfte methodes, die de konft in’t 
jaagen weet te gebruiken. 
De hond is, als hy geboren wordt, nqg niet geheel voltooid: in deze foort, 
gelyk in alle de Iborten der dieren , die in grooten getale vóórtbrengen , zyn de 
jongen , op het oogenbük hunner geboorte., niet zo volmaakt als in de dieren, die 
llegts een of twee voorcbren.gen ; de honden worden gemeenlyk met geflooren oo- 
gen geboren; de beide oogleden zyn niet enkel aan malkanderen vaftgeplakt, maar 
zy zyn ook vereenigd door een vlies, ’c welk fcheurt, als de ipier van hetbovenft 
