BESCHRYVINC VAN DEN HOND. 133 
de kentekenen van deze vierraflen, zo verfchillend van elkanderen , die reeds in 
het eerfte geflagt gemengd en verbalkrd waren , vermengen zig op nieuws en ver- 
dwvnen byna geheel in het tweede, zodat de dubbelde baftaard meer of mm aan 
de kentekenen van de vier genoemde raffen van den krulhond, van den deen, van 
den dashond en van den windhond, deel heeft, maar egter zodanig van dezelven 
verfchilt dat hy een nieuw ras zoude kunnen uitraaaken, indien hy zyne weergaa 
vondt om zonder verandering veort te kunnen teelen. 
De badaards, reeds zedert het tweede geflagt zo verfchillend zyndc van de ba- 
kende raflen, zouden daar altoos door nieuwe mengelingen in het vervolg der ge- 
Aagten meer en meer van veffclhllen, indien ’er in de natuur zelve van de foomiiet 
eene geneigdheid of gefchiktheid ware om de kentekenen te herflellen , die de voor- 
naamc raflen uitmaaken ; want wanneer een badaard met een hond van een onver- 
mengd ras koppelt, moeten de individu’s, welke zy te dimen vóórtbrengen, meer ken- 
tekenen hebben van dat ras dan van dat van den badaard: men zonde daar het be- 
wys van kunnen krygen door eene agtervolgde reeks van proefneemingen op ver- 
Icheiden geflagten van honden van onvermengde raflen , en badaarden te famen ge- 
mengd; maar by gebrek van tyd en gelegenheden, welke voor die vvaarneemingen' 
noodigzyn, kan men eenig licht verfpreiden over dat onderwerp , met volgens be- - 
kende waarheden te redeneeren^- , , , 
Indien ’er wilde honden beflonden, die nooit door hiiiflelyke opvoeding waren 
veranderd, zoude men alle de kentekenen van de foort der honden in dén eenig in- 
dividu vereenigd zien, en daar zouden onder de honden flegts geringe verfchei- 
denheden gevonden worden , gelyk men onder de voflèn, de wolven, enz, waar-- 
neemt' maar na dat de honden huisdieren geworden zyn, heeft men alle de eigen- 
fchappen van hunne natuur ontwikkeld ; de verfcheiden Ingtllreeken, iii welken zy 
zvn overaebragt, de verfcheiden vocdzels die men hun gegeeven , en de verfcliei-- 
d»n oefleningeh, die men hen geleerd heefc, hebben verfchillen in het raaakzcl van 
lum li<thaam, en in hun inftinkt voortgebragt ; wanneer die verfcbulcn dnidelylc. 
een oeff geworden zvn om opgemerkt te worden, heeft men zorg gedragen om die 
te blyven behouden; men heeft ze zelfs vermeerderd door individu s,. mctdc?:eU- 
de eigenfehappen voorzien, te doen vermengen : van daar zyn nieuwe en oader- 
Icheiden raflen voortgekomen : die raflen zyn, om zo te l]?reekeii , door de Narunr" 
aangenomen,. dewyl zy in de opvolging der geflagten blyven duuren; en de ken- 
tekenen, die dezelve uitmaaken, zyn de foort, in haaren flaat van 'tamheid ot 
huiflelykheid befchou wd , bet naiuurivkfi: eigen , nademaal zy zig voor die derbaltaard 
lionden ontwikkela hebben: de krnihonden, de deenen, de dashonden, de wind- 
honden, enz, teelen ook, ieder in hm eigen ras, zontlcr merkelyke vwandenng,- 
voort; maar wanneer een krulhond en het wyfje van een deen een baitaar.i heb-- 
bwi voorr-g -bram, die de kentekenen der beide raifen heeft, verdwynen de kente- 
kenen van den'baflaard in dar gellagc, cn de Natuur herflelt geheellyk die van den* 
krulhond of van den deen. _ , n - j j 
Men ziet op dezelfde wyze dat in de koppelingen van twee hiltiardeiT, cie een: 
van een krulhond met het wyfje van een deen, de ander van een dashond niet het' 
wy^evaii een windhond voortgekomen, de vermenging der kentekenen van die.' 
vier raflen byna niet in eene gelyke evenredigheid met opzigte tot yder ras gefenie-- 
denkan; wantfehoon dit niet ten eenemaalonmogelykzy, zonde ’er evenwel een-. 
