134 
DE N A T U U R L Y K E II I S T O R I E, 
zeer zonderling geval noodig zyn om -op den zelfden tyd en op dezelfde plaats , 
twee ballaardcn van die natuur, een reu en eer.e teef, beiden ritzig, malkanderen 
te doen onimocten: al onderflelt men zelfs alle die omllandigheden vereenigd, 
zouden zy mifTcliien nog niet genoegzaam zyn om te beletten dar een der vier oor- 
fprongelyke raïïtn niet weder in het voortbrèngzel van die koppeling doorfcheen., 
dewyl het, gelyk wy gezegd hebben, niet wel mogelyk is dat de individu’s, die 
van deze twee badaarden zonden \vorden voortgebragt, juifl: evenveel kentekens 
ontvingen, van het een als van het ander der vier raflen, waaruit de beide cerlle 
' badaarden gebooren waren ; het gebeurt byna altoos dat by het eerft geflao-t ‘’eu 
badaard meer kentekenen heeft van het een als van het ander der voornaante ras- 
fen, ,inc welken hy afdamt i in dat geval gaan de heerfchende kentekenen tot den 
tweeden badaard over, en kunnen, reeds in dat tweede geflagt, een der oor- 
Iprongelyke raflen herdelleu ; deze lierdelling moet veel gemakkelyker en veel 
Ichielyker gaan , indien yder der beide badaarden , een individu van hetzelfde ras 
- voor vader, of moeder, gehadheefc; indien, by voorbeeld, een der badaarden van 
een knilhond met het wyfje van een deen, cn de ander van een krulhond met een 
wyQes windhond, is vcortgekomen , moeten de kentekenen van den krulhond, 
z'.g flerkerdan die van den deen en van den windhond vertoonen, en de beide 
badaarden dus dikwyls waare krulhonden vooribrengen. 
,Iletis op deze vvyze dat de rafllm der honden zig voortzetten, en uit de bas* 
laarden, om zo re l/;reekcn, weder geboren worden: zonder die geneigdheid, 
welke de iratiuir liceft, om de kentekenen der voornaame raden te bewaaren en te 
heiftellen, zoude de menigvuldige vermenging der verfchillende raffen hen veran- 
deren en in weinig tyds doen verdwynen; want het is zeker dat de honden zonder 
onderfchezd koppelen ^ als de teef van den windhond ritzig is, ontvangt zyzo wel 
denkiulhond, den dashond, ciiz, als den windhond , en ook omgekeerd ; want 
de krulhond , de dashond, enz, naderen eveneens de teef van den windhond als 
de teeven van Ivun eigen ras; het is om deze reden dat de raflen, die minder indi- 
vidu’s hebben dan een ander ineenc flreek lands, welra's ontaarden en treheel ver- 
dwynen : in Bourgogne zyn de wagrlionden (a) veel talryker dan de windhonden ; 
onk vindt men daar byna geene windhonden meer, die geen deel hebben aan de 
natuur en de gedaante van den wagtbond: indien men, gelyk met de paarden, 
derzelver ras kruiflte zoude men dit kunnen hcrilellen ; ik onderdel dat men van 
elders windhonden, zo wel reujen ais teeven, in grooter getale dan de wagthon- 
ocn deedt komen, dan zoude men het ras der windhonden in de'opvolmng van 
gefiagten weder zien te voorfchyn komen , zig volmaaken en voortzaïten ; maar 
als men de honden van verfchillende raiTen afzonderJyk houdt van den anderen, 
voorkomt men alle verandering, behalven die, welke het klimaat moet in ftaat 
ZA n voort te brengen. 
Laar ons onderzoeken welk, van alle de raflTen, die in de foort van den hond 
.ciideifchctden zyn, datgeen zy, hetwelk nog het mcell: naar de wilde honden 
(fl) Men geeft gemcenlyk den naam van wagthonden aan die honden welke men fot nfet 
.één der bekende ratfen kan brengen, omdat zy kentekenen hebben di^Van verfch^Hen raffen 
hond.n aks flraat-lionden ; maar de naam van wagthond . in den eigenlyken zin Kebmikl bc- 
uu een der voornaams raffen van honden, gclyK men in bet vervolg 
