gelyken zoude, zo ’er nog eenige beftonden, hetwelk door de opvoeding her miiifl' 
ontaard zy geworden , en het beft de oorlprongelyke kentekenen van het gcflagt 
vertoonen zonde. 
Na de inwendige deelen van een groot getal honden van verfcheiden raften be- 
fchouvvd te hebben , ben ik overtuigd geworden dat die dieren , behalven de verfchillen 
van grootte, malkanderen allen ten aanzieh vanher inwendige door de wceke deelen 
gelyken, en dat de onderfcheidcnde kenmerken van yder ras in de beenderen en in 
het' uitwendig maakzel des lighaams gelegen zyn; gelyk ’er groote verfchillen eiv 
‘ aanmerkelyke veilcheidenheden in dat maakzel onder de verfchillende niflcn plaats 
heblien, kan men onder die verfcheidenheid van gedaantens niet onderlcheidcn 
Welke diegeene zy, die de oorfprongelyke gedaante der wilde honden het naaft 
by komt;, zoude evenwel het maakzel der vveeke deelen, dat in alle raften hetzelf- 
de is, niet het gemeen kenteken, of de regel, kunnen zyir, door welker middel 
men de oorfprongelyke gedaante van de foort zoude kunnen erkennen 9 Met dac 
oogmerk heb ik onder de wilde dieren die geenen gezogt, welke door de inwen- 
dige deelen des lighaams het meeft naar den hond gelyken , en ik heb gevonden 
dat dit de wolf en de vos is; die overecnkomll: tnlTchen deze drie dieren is zo 
treffende, en hangt v'an zulke zonderlinge kentekenen af, dat men daar uit rais- 
fchien cenig gevolg ‘aangaande de uitwendige zonde kunnen afleiden, en daarnic 
beflniten dat de gedaante van derr wïTaeïi lioiicf mèer naar die van den vos of van 
den wolf, dan naar die van eenig ander dier, zoude gelyken : men ziet ook , mer 
den ccrftui opflag van het oog, dat de honden welker fmoel het langft is, diegeeü 
zyn, -welke het meeft naar den wolf en naar den vos gelyken. 
i)c honden dan die den fnaoel het langft hebben fchynèn die geenen te zyn , wel- 
ke het meeft naar de wilde honden zouden gelyken, indien ‘’er bellonden ’ die 
geenen, welke het minft ontaard zyn door de opvoeding, en die Je oorfprongelyke 
kentekenen der foort beft vertoonen. 
Het mai:kz .l v.m den fmoel is dc dnidelykfte wezenstrek van de honden vatt • 
yder ras, en het benifllndfle kenteken om hen te onderfcheiden ; w'am de grootcé 
fles lighamns, die het duidelykft kenmerk is, is, ook het onftaadvafligft, dewyl 
men in hetzelfde ra.s zeer groote en zeer kleine honden vindt, in plaats dat de ge- 
daanre van d- u finoel byiia no'>ir, behilvcn in verfchillende raflln, racrkelyk on- 
dt-richeiden is; hoe langer de flnoe! van een hond is, hoe nader iry aan den eer- 
ften onverbafterden ftaat van zyne foort komt; dit is de reden waarom ik, in da' 
cpteliing der verfchillende raflèn van hüivlen, die ons bekend zyn, met die gee,-_ 
nen beginnen zal, die den fmoel het lanpft hebben; ik zal vervolrcas dezulken 
befchryyxn, diedenzelvin minder ian? hebben, en eindelyk van dre'gcenen fpree- 
ken , die den fmoel het korft hebben ; de wagrhonden, de deenen , cn dé wind- 
honden, zyn zonder tegenfpraak de hinden, die den langden fmoel hebben, en, 
de doggen, die, welke denzelven het korft hebben; de wagthondeii en de dog- 
gen zyn dan de beide uiterftens van de foort der honden, met betrekking rot het 
maakzel van den bek bclchoiuvd; m;rr dat deel verfchilt gemcenh k flegns door 
hgtefcha'.’mvingen in de middel-of uiflchen foorten; ook fpreek ik hier a!leenlyk‘ 
an de ralfcn die rot ééuo fmrt behooren, en welker verllhillen van zoveel belang' 
zyn als.die, welke tuflehen wezendiyke foorten gevonden worden; hotisoun^ 
