BESCHRYVING VAN DEN HOND. 141 
en heeft de voeten beter gemaakt : die van het zuiver ras zyn gemeenlyk gr vs ge- 
ipikkeld van kleur. “ 
Brakken. 
_ Deze honden (PI. XXXIII) verfchillen niet van’ de dryfbrakken (PI. XXXII) 
in gedaante, dan daarin dat zy den fmoeleen weinig korter en minder dik hebben 
aan het eind, dat zy dikker van kop zyn, de ooren korter, minder breed, gedeel- 
telyk opftaandeen gedeeltelyk hangende, de pooten langer , het lighaam dikker, 
den (taart vleefchiger en korter hebben ; de meefte brakken zyn wit van kleur; zom- 
migen evenwel zyn met zwart en vaal gevlakt. 
De Bengaallche brak (PI XXXIF)^ gelykt in gedaante naar andere brakken, 
maar zyne kleuren zyn fraaijer ; hy is getygerd , dat is te zeggen met kleine vaa- 
Ie en zwarte vlakjes op een witten grond getekend. 
Dashonden. 
Men onderlcheidt twee rafTen onder de dashonden, het een (PI, XXXV /?g. i) 
heeft de pooten regt en op de gewonne wyze gevormd; de voorde pooten der 
andere dashonden (;%. 2) zyn buitenwaards gekromd; dit is de reden w'aarom 
men de eerden dashonden metregte pooten, endelaatden, dashonden met krom- 
me pooten noemt ; alle deze honden hebben zeer korte pooten , hetwelk hen den 
naam van dashond heeft doen krygen; dit kenmerk is het voornaamft dat hen van 
de dryfbrakken (PI. XXXII) en de brakken (/^/. XXXIII), onderfcheidt, want 
de dashonden hebben den fmoel lang, den kop dik, de ooren hangende, en het 
lighaam zeer uitgerekt; maar het zoude niet veel langer gelyken, dan dat van den 
dryfbrak en den brak, indien het op even hooge pooten als dat van die honden 
gedraagen wierdt; de dashonden hebben de ooren minder breed dan de dryfbrak- 
ken , en men vindt ’er welker fmoel meer iiitgcrekt is : deze honden zyn zwart , 
met vlakken van eene geele kleur op de oogen , op de borft , en onder aan de 
pooten; zy zyn ook wit of zwart, of met wit, zwart, en vaal gemengd; daar 
zyn honden, gelyk de krulhonden , de fpanjoletten , de fteendoggetjes, enz, die 
uit den aart korte pooten hebben ; maar dat maakzel fchynt in de dashonden eene 
foort van gebrek der natuur te zyn, devvyl men ’er vindt die niet alleen de pooten 
zeer kort hebben , maar ook mismaakt zyn, en de verlchynzelen dier ziekte hebben , 
welke men lendenvang of engelfche ziekte noemt; want de beenderen der dashon- 
den met kromme pooten zyn dik en krom, tennaaflenby gelyk die van de lyderen 
die van de engelfche ziekte zyn aangvtaft. Zie de befchryving der beenderen van 
den hond. 
Groots Krulhonden. 
Deze honden (A. XXXVIl) hebben den kop groot en rond, de ooren breed 
en hangende, de pooten kort, en het lighaam dik en in één gedrongen; de pbac- 
fing van den ftaart is byna horizontaal: het.hair is lang en over het geheei lig- 
haain gekruid ^ zodat men zig flegts bezwaarJyk dc vvaare gedaante vau dut ditr 
^ 3 
