BESCHRYVING VAN DEN HOND. 
HT 
I jagt; zy droegen dekentekenen van de deenen en van de fpanjoletten door het 
niaakzel des lighaams en door hun hair. 
Zie daar derall’en der lionden, welke ray bekend zyn ge weeft; maar ik twyfel 
niet of daar zyn nog veele anderen , die tot nu toe niet in ftand gebleeven zyn , en 
van welken men de geheiigenis niet behouden heeft, gelyk die der boloneefche 
hondjes, de leeuwtjes, enz; zomraige Schryvers hebben melding gemaakt van 
zekere raflen die tegenwoordig niet meer in wezen zyn; of welke men niet meer kent ; 
daar zyn’ermiflchienjdiezig zeden langen tyd voortplanten, maar van welke nie- 
mand melding maakt, omdat zy niet één kenteken draagen dat hen kan doen in op- 
'inerking neemen; doch het zoude nutteloos zjm langertjp dat onderwerp ftil te ftaan, 
want men begrypt ligtelyk dat men zo veele nieuwe faflen zoude kunnen hebben , als 
’er vermengingen te maaken zyn door de koppeling van alle honden , die van een be- 
paald ras zyn: de Natuur brengt in deze foort van dieren verfcheidenhedenvoorr, 
die tot in hetoneindige gaan: menkannietalleenlyk vanheteen geflagt tot het ander 
doen overgaan het raaakzel des lighaams, de hoedanigheid en dé kleur van het hair, 
maar men kan ook de grootte der individu’s verfcheideu maaken ; als men een zeer groo- 
ten reu met eene zeer groote teef deedt koppelen , zouden zy dikwyls individu’s vóórt- 
brengen liie nog grooter zouden zyn ; als men daarentegen de kleinfte honden 
uitzogt, zouden ’er uit hunne vermenging nog kleiner honden voortkomen; men 
heeft ’er eindelyk reeds zulke groote en kleine gekreegen dat zy de natuifrlyke paa- 
ien van de dieren dezer foort ichynen te buiten te gaan. Zulke groote en fchiely- 
ke verfcheidenheden bewyzen genoeg, dat het niet mogelyk is naaiiwkeurige en 
juifte befchryvingen van de honden van alle die verfchillende ralfen te geeven , en 
dat men eenige uitzonderingen zal kunnen vinden, zo dikwyls als men derzelver 
toepaffing op een nieuw individu zal maaken. 
Wanneer ’er niet meer dan een ras is onder de dieren van eene zelfde foort, is 
het kenmerk van het aangezigt dat, hetwelk in de individu’s minft verfcheiden is ; 
doch hoe grooter hst getal der raflen zy , hoe meer verfcheidenheden men in de 
wezenstrekken vindt, en hoe moeijelyker het is, dezelve te befchryven ; dit is de 
reden waarom men geen denkbeeld zoude kunnen geeven van de wezenstrekken 
der honden, en van de verlchillen welke men in de verfcheiden ralleii van deze 
foort opmerkt, indien men niet eerft de voornaame kentekenen en de verfchillen- 
de trekken in de raflen, die malkanderen het minft gelyken, befebouwde, om 
vervolgens de Ichaduwingen te herkennen, welke tulTchen die uiterftens gevonden 
worden: de gedaante van den finoel, op welke ik de ondericheidende kenmerken 
der voornaamfte raflfen gebouwd heb, is ook het fterkft ipreekend kenteken van 
het wezen der honden van de verfchillende ralfen, met _ betrekking tot raalkande- 
ren befchouwd; hoe langer dat deel is, hoe meer zagtheid en leerzaamheid het uit- 
drukt; maar naarmaate hetzelve korter is, fchynt het meer het kenmerk van 
woeftheid en woede te zyn, een kenmerk, dat evenwel dikwyls wordt tegenge- 
fprooken in honden, wier aart door de opvoeding of door de mengeling der ralfen 
verbafterdis; befchouw eenetr wagthond, terwyl hy ftil opzynevierpootenftaat, 
of flegts op zyne twee voorde pooten , terwyl het agterft ftel neergeboogen is en 
op den grond ruft; de verlenging van den fmoel van dat dier geeft aan zyn aan- 
gezigt het voorkomen van zagtheid , in weerwil van de plaatfing der ooïen , die 
gedeeltelyk regt op ftaan : de dog daarentegen , fchoon in dezelfde houding, drangt 
