iH de natuurlyke historie, 
dertien lynen, en de lengte van vyftien, van het voorft deel van den rand af tot 
aan het uitfteekzel van het voorhoofdsbeen gemeeten. 
De honden hebben inydcr kaakbeen zes fny tanden en twee hondstanden , een aan 
elkezyde; eigenlyk gelprookcn, zyn alle de tanden der honden hondstanden ; maar 
fchoon ’er, behalven den hond, veele andere dieren zyn, die vier lange en puntige 
tanden hebben, is men egter overeengekomen dezelve in allen, met den naam van 
hondstanden te befterapelen , zelfs in den menfch, by wien zy niet veel overee'n- 
komfl: met die van den hond, behalven de plaatfing, hebben; door dus te veel 
betekenis aan deze byzondere benaaming te geeven , fchynt men te willen aandui- 
den dat de menfch even veel hondstanden heeft als de hond, en de hond'heeftniet 
meer dan vier tanden ^ die den naam van hondstanden draagen : zyne kiezen zyn ten 
getale van zes aan ydere zyde des bovenften kaakbeens, en van zeven aan ydere 
zyde vp het onderll kaakbeen ; iietgeen in ’t geheel twee-en-veertig tanden maakt ; 
maar dit getal is vry dikwyls verfcheiden, want men zier veele honden, die het- 
zelve niet volkomen hebben (<?); en ik heb ’er daarentegen een gevonden, die 
eenen tand in het hovend kaakbeen meer hadt dan anderen (è). 
De fiiytanden van het bovend kaakbeen drekken zig naar omlaag en een weinig 
naar voren uit, en die van het onderd kaakbeen naar omhoog en ook een weinig 
naar voren , zodat zy, door malkanderen te ontmoeten , eene oppervlakte maaken die 
bolrond naar buiten is; die van de bovenkaak waren dikker dan die van de on- 
derkaak in het geraamte, van hetwelk wy ijjreeken, en de bultende der beide 
kaakbeenderen waren grooter dan de anderen ; de twee midtlelde fnytanden van 
het onderd kaakbeen konden , wanneer de bek geflooten was , geheel onder de 
twee middelde tanden van het bovenkaakbeen; maar deze breeder zynde daken over 
de tweede tanden van het onderkaakbeen heen : de tweede tanden van het boven- 
kaakbeen donden gedeeltelykopde tweede,en gedeeltelyk op de eerde, tanden van 
het onderkaakbeen ; en de eerde van de bovenkaak kwamen boven de eerde fny- 
tanden en de hondstanden van de onderkaak te daan ; alle de iliytanden van het bo- 
venkaakbeen hebben onder aan de voorde zyde twee kleine gootjes, een aan ydere 
zyde , die den tand in drie ongelyke deelen ichynen te verdeelen , aan welke men den 
naam van kvvabbeyes of ribbetjes gegeeven heeft; het middeld van deze drie is veel 
grooter dan de beide andere; de buiceiide tanden hebben zelden een duklelvk goot- 
je op de bultende zyde, ondertuflehen lieb ik hetzelve zeer onderfcheidènlyk in 
eenige honden gezien, ten minden het gootje der binnende zyde wordt dikwyls 
gevonden; hetgeen bewyd dat het kenmerk der drie ribbetjes, hetwelk de Hr, 
Linn/eus alleenlyk aan de vier middelde tanden toelchryft (c), ook op de bul- 
tende tanden van eenige individu’s gevonden wordt : daar is ook een gootje op de 
bultende zyde der eerde tanden van bet onderd kaakbeen , en zomtyds op de- 
zelfde zyde der tweede tanden ; maar ik ben ’er nooit geen op de binnende zvdeti 
nog op de twee middelde tanden, die de fmalde en de kortde zyn ffewaïr ge- 
worden: de beide eerde integendeel van liet hovend kaakbeen zyn de langde eo 
(a) Zie de befchryving van het Kabinet, No. DXII, DXXIV mnrvT 
(*; Terzelfder plaats, No. DXI. 
(O gmV primores Jupmom acuti, intermediis qmtuor minorilm triloih, S^ema Mt, 
