BES CHRY VING VAN DEN HOND. 
de dikfte; zy zyn ook de puntigfte, omdat zy met hun eind aan seene andere 
tanden raaken. 
De hondstanden van het onderft kaakbeen zyn by de fny tanden geplaatft,en ver- 
kngen^zig tuirchen de eerfte liiy- en de honds - tanden van het bovenkaakbeen , 
zodat er in dat kaakbeen eene ledige plaats is tuUchen de eerde fiiytanden en de 
hondstanden : deze zyn een weinig langer dan de hondstanden van het onderll: 
kaakbeen, en ftaan wat naar buiten uit j zy waren elflynen lang van den rand van 
de tandkas af tot aan hun eind toe, en vyf lynen breed aan hunne bafis: alle de 
vier hondstanden waren over hunne lengte een weinig holrond van aeteren cii 
bolrond van voren. & - j . 
Deged^nte der baktanden is zeer onregelmaatig , hunne dikte zeer ongefyk, 
en hunne pJa?rtfingp»n , m«t ht^treUUinp tot mallranderen , aeer huifengewoon ; de vier 
eerfte tanden van ydere zyde des onderften kaakbeens, en ne driv -w.öu van vde- 
re zyde der bovenkaak, zyn driehoekig, de eerfte benedenfte is de klein fte van 
allen, zyne hoogte zo wel als breedte was flegts van twee lynen in het f^eraamte 
dat ten onderwerpe voor deze befchry ving gediend heeft; ik vond hem'’op' vier 
lynen afftandvanden hondstand geplaaift, en onder eene ledige plaats die tuflèhen 
den eerften bak-en hondstand van het bovenkaakbeen was; alle deze tanden raak- 
ten malkpderen, zells wanneer de bek geflootenwas; daar was eene tuflehenruim- 
te van drie lynen tullchen de punt van den eerften bovenllen tand en die van den 
tweeden tand omlaag: de vierde tanden van boven, en de vyfde van onderen zvn 
de grootfte van allen, voornamelyk de benedenfte; zy waren zeven lynen hoo^ 
en elf breed; deze vier groote tanden, wel verre van, wanneer de bek geflooten 
is, van malkanderen af te ftaan, ftaan integendeel over hunne gelieele lengte naaft 
of voor den anderen : die van het bovenkaakbeen ftaan de buitenfte, en wryven 
met hunnebinnenfte zyde, tegen debuitenfte'zydevan die van hetonderkaakbeenaan* 
maar gelyk de twee groote tanden van dat kaakbeen breeder zyn dan die van het 
bovenft, raaken zy beide met hunnen agterften kant aan den vyfden tand van het 
bovenkaakbeen, dat gedeeltelyk op hen ruft, en dat gedeeltelyk lan^s hunne bui- 
tenfte zyde neerdaalt; als ook langs dat van den zesden tand des ondcrkaakfaeens 
dewelke, benevens den zevenden van dat zelfde kaakbeen, gedeeltelyk onder dea 
vyfden , en gedeeltelyk onder den zesden tand van de bovenkaak zir.'J 
De hond kan niet meer gemak dun de meeite andere viervoetige dieretK en met 
veel meer gemak dan die, welker befchryving reeds in dit Werk gegeeven is. zvci 
eeten doorlhydcn, verfcheuren, kluiven, breeken, en kaauwen;'hy fnydt het- 
zelve met zyne liiytanden; hy kan, door het indrukken van de vier hondstanden 
en zelfs van de eerfte bovenfte li.ytanden, die lang en puntig zyn, de (tukken 
fcheiiren , die hy niet zonde kunnen doorliiydcn ; de veertien baktanden van het voor'l 
deelde beide kaakbeenderen zyn hem zeer gemakkelyk om te kluiven; men kan door 
den afitand , die tnflehen de tanden van de beide kaakbeenderen , zelfs wanneer de bek 
gcllooten is, ovetblyh, oordeelen dat de hond in ftaatis om vry groote lighaamen met 
zynen bek valt te houden , zonder dar de k lakbeenden n veel van hunne kragt verlie- 
zen : men weet dat roen in de kaakbeenderen minder kragt heeft, naarmaatezy ver- 
der van malkanderen ftaan , en meer naarmaate zy digterby elkanderen gehouden wor- 
den ; dit IS de reden waarom de hond in het knaauwen of kluiven voel voordeel 
heeft, ter oorzaak en naar evenredigheid van den afitand, dien men tuirdien dekie* 
