■ BES CHR Y VING VAN DEN H01SD. 
i6y 
» de en het tiende valfche wervelbeen van den Haart waren , in het geraamte, van 
hetwelk wy de befchryving geeven , yder dertien lynen lang , en de langde van al« 
len ; het eerft en het laatlt waren elk zes lynen lang, en de kortlle : het laatll 
hadt twee lynen middellyns. 
Het vborfl gedeelte (/) der heiligbeenderen is bolrond van binnen, holrond van 
buiten , en rond aan de kanten , zodat zy eene foort van lepel maaken , in plaats 
van eene driehoekige gedaante te hebben, gelyk in de enkelhoevige en de her- 
kaauwende dieren, die in dit Werk. befchreeven zyn; dit. gedeelte van het heup- 
been hadt twee duimen tv/ee lynen 'breedte in het midden : de hoogte van dat been, 
^ van het midden der knokkelwyze holligheid tot aan het eind van het voorft gedeel- 
' te , was van vier duimen : het lighaam van het been hadt elf lynen breedte boven 
de knokkclTrycc hoUighoid vua clio iioüi^heid wHS van onitr6nc elf 
lynen. 
De goot, welke de zitbeenderen maaken, is veel minder holrond, vooral aan haar 
agterft gedeelte, dan in het paard, den Hier, enz ; de tak, die het lighaam des 
beens maakt, was negen lynen breed van boven naar beneden, vyf lynen dik, 
en een duim lang van den agterflen rand der knokkelwyze holligheid toe aan het 
agterft eind van heteyronde gat; de doorn , of het doornagcig uitfteekzel, heeft 
de gedaante van eene grooteknobbelagtigheid; de waare lakken, re zamen geno- 
men, waren zeven lynen breed in het midden: de lengte van de goot, van het 
agterft eind van het eyrond gat tot aan het eind van de goot zelve gemeeten, was 
van een en een halven duim; daar zitten geene knobbelagtigheden boven aan de 
doornagtige uitfteekzels, gelyk in het paard, in den Hier, enz ; de goot hadt drie 
duimen breedte in het midden, en flegts negen lynen diepte; die van ^de uitfny- 
ding des agterften einds was van tien lynen : daar was tuffehen de beide einden 
der uitliiyding een afltand van twee duimen ; de bovenfte randen van de goot wa- 
ren niet holrond, gelyk in her paard, den ftier, enz: de eyronde gaten hadden 
dertien lynen lengte van voren naar agteren, en tien lynen breedte in het midden; 
de hoogte van het bekken was van twee duimen en een halven , en de breedte van 
twee duimen twee lynen. 
Het fdiouderblad is een weinig verfchillend in gedaante van dat van het paard, 
van den Hier, en van het varken, en het doornagtig uitfteekzel van dit been 
fteekt merkelyk laager uit dan in den ftier : het Ichouderblad des geraamtes , waarvan 
wy hier Ipreeken, was zes duimen drie lynen lang,van het eind des ravenbeklch 
niifteekzel, dat duideiyk getekend was, tot aan het ver heven dft gedeelte van de 
bafis; dit been maakte eenen zeer onrcgelmaatiiren driehoek; de bafis (K) was 
zeer kort, en Hegts drie duimen lang in eene regtelyn gemeeten, want dezelve 
was krom naar buiten toe, zo wel als de voorfte zyde, die zes duimen lang was : 
de agterftezyde was krom naar binnen toe, en vierduiinen agt lynen lang;" de ag- 
terfte hoek is wel gemaakt, maar de voorfte zeer ftomp; het ichouderblad was 
flegts veertien lynen breed op de fmalfte plaats, en deze is de plaats boven de 
panswyze holligheid: het doornagtig niifteekzel neemt zyn begin drie of vier ly- 
nen boven die holligheid; het was op die plaats negen lynen hoog; dit gedeelte 
van het doornagtig uitfleekzel wordt door eene punt geëindigd . die zig naar om laag 
kromt; deze doorn verdeelt het fchouderblaci in twee, reniiaaftenby gelyke, dee- 
len, 'fchoonzy van verfchiileude gedaanten zyn; hy llrekt zigin de lengte ■ van her 
. f>ce/. Y 
