D E N A T U .U R L Y K E H I S T O R I E, 
wierdt, te vangen en te doodcn ; maar het was meer door een algemeenen fmaak 
voor de verdelging, dan uit gehoorzaamheid , dat zy jaagden ; want zy vermaaken 
zig natiuirlyk om alle dc zwakke dieren, gelyk de vogelen, de laropreitjes, do 
jonge haasjes , de rotten , de muizen , de veldmuizen^ de vledemiuizen ,. de mol- 
len, de padden, de kikvoifchen , .de hagedifichcn , en de Hangen, te befpieden, 
aan te vallen, en te verdelgen 4 zy hebben geene onderwerpelykheid, ook ontbreekt 
haarflimheid enreuk, twee hoedanigheden, daar dc hond in uitmunt; zy agter- 
volgen hierom ook de dieren niet, wdken zy niet meer zien, zy jaagen hen niet, 
maar zy wagten hen op, zy vallen hen by verraffing op ’t lyf, en, na langen tyd 
met hen gefpeeld te hebben, dooden zy hen zonder cenige noodzaakelykheid, dan 
zelfs als zy zeer wtH gevoed zyn , en dezen prooi niet noodig hebben om haaren 
ectlufl: te voldoen. 
De onmiddelyldle natnnrlyke oorzaak van de neiging, welke , zy hebben om an- 
dere dieren te befpieden en te verraiïen, komt van het voordeel, ’t welk haar het 
byzondcr maaltzel haarcr oogen geeft; de oogappel in den menfeh, gelyk inde 
meelle dieren, is voor een zekeren trap van liimentrekking en uitzetting bekwaam; 
hy wordt wat wyder, als het licht ontbreekt, en trekt zig in als hetzelve al te fterk 
wordt: in het oog der katten, en in datdernagtvogelen,is deze famentrekkiiig en 
uitzetting zoaanmerkelyk, dat de oogappel, die in den donker rond en breed is, 
by den helderen dag lang en final wordt, zo dat hy dan flegts eene linie breedte be- 
houdt, en te dezer oorzaak zien deze dieren beter des nagts dan by den dag, gelyk 
men in de nagtuilen, de fteeniiilen, enz, waarneemt; want de gedaante van den 
oogappel is altoos rond, zodra hy niet gedwongen is : daar is derhalven over dag 
eenc gediuirige faraentrekkiiig in het oog van de kat, en het is, om zo te Ipree- 
ken, niet dan door pooging, dat zy by helder licht zien; terwyl de oogappel in 
de fcheraeringzynennatuurlykenftaat herneemt, als wanneer zy volkomen zien, en 
van dit voordeel gebruik maaken om de andere dieren te herkennen , aan te tallen , 
, en te overvallen. 
Men kan niet zeggen dat de katten , fchoon onze huizen mede bewoonende, vol- 
komen huiflclyke dieren zyn ; zy, die het meell getemd. zyn, blyven egter nog 
verre af van onderavorpen te zyn; men kan zelfs zeggen, dat zy geheel vry zyn, 
zy doen niet dan ’t geen zy willen, en niets ter wereld zou in Haat zyn om haar 
. een oogenblik langer te doen blyven in een plaats, die zy verlaaten willen : de mees- 
te daarenboven zyn half wild, kennen haare meellersniet, komen niet dan op de 
zolders en daken, en zomtyds in de keuken of de provifiekamer , als de honger 
haar dringt: fchoon men meerkatten dan honden opvoedt, zo fchynt haar getal eg- 
ter, omdat men haar zo zelden aantreft, kleiner; ook hegten zy zig minder aan 
de perfoonen, dan aan de huizen: wanneer men haar op vry groote afftanden over- 
brengr, gelyk als van eene myl of twee, komen zy van zelve tot haaren zolder we- 
der , en het is waarfchynlyk omdat zy daar alle de wykplaatfen der muizen , alle 
uitgangen , alle doortogten , kennen , en omdat de moeite van de reis minder is 
dan die, welke zy zouden moeten neemen om dezelfde voordeelen en kundighe- 
den in een nieuw verblyf te krygen : zy zyn bapg voor ’t water, zy vreezen de 
koude, en fchuwen dc kwaade reuken; zy beminnen den zonnefchyn en verkiezen 
/haare nellen in de warmüe plaatfen te raaaJten, gelyk als agter fchoorlleeneii, of 
r 
