S DE NATUURLYKE HISTORIE; 
van zyne eerfte kroon (c) is, of het een jong hert (d), een jongagtig getakt hert 
(e), een getakt hert (ƒ), of een oud hert (g) isj en de voornaamfie kenmer- 
ken, die hem deze kennis kunnen verfchaifen, zyn de voetftappen (^) en de mefc 
(»■). De voet van ’t hert is beter gemaakt, dan die van de hinde, zyn poot^^) 
is zwaarer en nader aan de hiel, zyne voetftappen (/) zyn beter oratrokken, en 
zyne fchreden grooter : hy gaat geregelder voort, en zet de agterpooten in de 
voetftappen der vooxpooten, terwyl de hinde den voet zo wel niet gemaakt heeft^ 
korter fchreden doet, en den agtervoet niet geregeld in het fpoor van den voor- 
voet nederzet : wanneer een hért zyn vierde gewei («) of zyne vierde hoornen 
heeft, is het gemaklyk genoeg te onderkennen, zo dat iemand zig daar in niet 
Hgt kan verzmnen ; doch daar is oplettendheid en ondervinding noodig, om het 
fpoor van een jong hert van dat cener hinde te onderfcheiden : en om hier in ze- 
ker te gaan , moet men van tyd tot tyd naaiuvkenrig opmerken , en dikvvyls den 
voetftap herfchouwen (o); de jongagtige getakte herten, de getakte herten 
enz, zyn nog gereedcr te kennen; hunne voorpooten zyn veel breeder dan de 
agterpooten , en hoe ouder zy zyn , hoe de kanten der voeten dikker en meer af- 
, gelleeten zyn : daar echter de hoeven meer of min afflyten, naar den aart van den 
grond, welken zy doorgaans betreeden, moet dit enkel verftaan worden, van 
herten in dezelfde landftreek zig onthoudende; en bygevolg is,’er in den brons- 
tyd, wanneer men dik wyls herten jaagt , die van verre komen, andere kennis en 
opmerking noodig : maar bchalven dit afflyten der hoeven , kan men hier over- 
gemakkelyker oordeelen uit den afftand der voetftappen, of de grootte der Ichre- 
den , die ook veel geregelder zyn , dan die van jonge herten dewyl de voetftap 
/ van den agterpoot juiie in dien van den voorpoot invalt , uitgenomen als zy 
de hoornen^ hebben afgeworpen ; want dan zyn de oude Iterten , zo wel als de 
jongen aan mistreden (p) onderworpen; doch zy doen dit op eene onderfcheide- 
ne wyze, en met eene Ibort van geregeldheid, die de jonge herten en binden niet 
in 
Tiaguet of Spie!Ter, is een 'hert, dat zyne daguesoï fpieffen nog heeft, deze offpies- 
fen zyn deeerflc kroon, cf de eerfte hoornen van ’t hert, die hetkrygt met het begin van 
zyn tweede jaar. 
(i) Jeune cerf, een jong hert, is een hert in het derde, vierde, of vyfde jaar van zyn 
deeven. 
(e) Cerf de dix cors jeune ment , een hert. dat in 'het zesde Jaar van zyn leeven is. 
( f) Cerf de dix ctrs, een hert in het zevende jaar van zyn leeven. 
(g) Vieux -f erf , een oud hert, is een hert in het agtfte, negende, tiende, enz, jaar van 
^yn leeven. 
(i) Pied, voetftap, is d.e indrak van den voet van ’t hert in de aarde. '' 
(f ) Fuinées, de mell, of uicwerpfelen van ’t hert. 
(A) Jambe, men noemt de poot de twee beenderen, die onder aan het agterfte deel zyn, 
«n met den voet een ftreep «p de aarde maaken. 
( I ) VoieSy zyn de voetlhppcn van -het hert. 
(in) Allures, de fchreden, of de afftand der voetftappen van elkander. 
(«) Tète, de kroon, of hoornen van het bert. 
(o) En reveir , herfchouwen, dat is merkteekenen neeraen uit den voetftap van het hert. 
(■ p) Semejuger, mistreden, bs luidt, ten aanzien van de htnen, den agtervoet buiten den 
\;9.tftap van den voorvoet te zetten. 
