lo 
DE NATÜURLYKE HISTORIE, 
genomen hebben , naar de gelegenlieid van het land daar raen is , en het zel- 
ve daar te gaan opzoeken ; zo haafi: als men het fpoor wedergcvonden heeft , 
en de honden hunne verbyilering verbeterd hebben (0), zullen zy met te meer 
voordeel jaagen , omdat zy voelen, ikt het.liert reeds afgemat is; hunne vun- 
righeid vermeerdert naar maate dat het dier verzwakt, en hunne reuk of lucht is 
des te leevendiger en ondetfeheidener, als het hert meer verhit is : ook verdub- 
belen *y hunne fclireden en geblaf; en alhoewel het zelve nu meer liften in ’t 
werk ftêlt dan ooit, dewyl het egter niet langer zo hard loopen kan, en gevolg» 
lyk zig niet verre van de honden verwydercn, zo zyn alle zyne liften en draaijen 
ie V ergeeffeh , en het heeft geene andere toevlugt, dan het land, dat hem ver- 
raadt, te ontvlugten, en zig te water te begeeven, om den honden zynen reuk 
te ontrooven: de Pikeurs zwemmen het water over, of ryden het ten einde om, 
en brengen de honden vervolgens weder op het Ipoor van het hert, dat niet ver- 
re meer loopen kan, na dat het zig te water begeeven heeft, en wel haafi: 
uitgepnt en tot het uiterfte (c) gebragt is; of het tragt zyn leeven nog te verde- 
digen, enkwetft zomtyds de honden, en zelfs de paarden der jagers, die al te 
vuurig zyn , met zyne hoornen , tot dat iemand van hun het de pees der waden 
afkapt om het te doen vallen , en liet voorts afma.;kt door het eenen ftag of fteek 
met den hartsvanger ageer in de nek te geeyeu ; terzelfder tyd viert men de uit- 
‘vaart van het hert door het geldank der jagthoornen, men geeft het aan de 
honden over, en laat hen den buit hunner overwinning volkomen genieten, door 
hen daar op te vergallen (i). 
Alle fiifoenen en tyden zyn niet gcfchikt voor de loopende (e) hertenjagt; ia 
het voorjaar, wanneer de uitbottende takjes de wouden beginnen te verfieren, ea 
de aarde met nieuwe kruiden en bloemen praalt, overweldigt, om zo te Ipree- 
ken, deze geurden reuk der honden; daarenboven is het hert alsdan in ’t beft 
van zyne kragt, en valt dus, zo ’t maar een weinig voor uit is, bezwaarlyk te 
agterhaalen; de jagers zyn ook van gevoelen , dat, als dé hinden op het punt zyn 
om hunne jongen te werpen , dit de ongefchiktfte tyd is voor de jagt, dewyl de 
honden als dan dikwils een hert verlaaten , van ’t welk zy den regten reuk niet 
hebben, om eene hinde na te zetten, die voor hen loopt; desgelyks fchynen de 
Ipoorhonden in den bronstyd (/), in het begin van den herfft, met weinig drift 
telpeuren; mogelyk doet de al te fterke Inge, die de herten tevens vaii zig af- 
geeven en verfpreulen , hen het fpoor byfter worden : irriirchien hebben ook alle 
herten alsdan bykans denzclfden reuk; in den winter, wanneer de fneeuw ligt, 
kan men geene herten jaagen , de honden hebben alsdan geen lugt van ’t fpoor en 
(s) Etre en défaut, wordt gezegd van de honden, als zy het fpoor van ’t hert verloorew 
hebben; en relever en défaut, is het fpoor van ’t zelve wedervindeii, en het van nieuws op- 
Battre l’eau , battre les eaux , is eene rivier of een vyver, na dat het hert lang gejaagd 
is, overzwemmen. ... 
(c) ^ibois, dat is als het hert tot het uiterfte, en geheel en ai van kragten uitgepat is. 
(d) Faire curie, donnet la curie, dat is, bet hert, of het dier, dat de honie.i gevangen 
hebben . van hun te laaten opeeten. , . , 
( e) Courre k cerf, dat is de herten jaagen met loophonceo, of dryfbrakken. 
(ƒ) Rut , is de 'hitte , «f drift der liefde. 
