< 2.2 
DE NATUüRLYKE HISTORIE, 
en roodaatig van kleur is, gelyk het hout en de haft der hoornen , die in een goe- 
4en grond groeijen : deze kleine ingedrongen herten houden zelden hun verblyf m 
hodchen van hooggeflamde hoornen , maar leeven meeftal in kieupelhoflchen en 
hakhout, alwaar zy zig heft tegen de laagen der honden kunnen verbergen ; hun 
wildbraad is fyner en beter van fmaak dan dat van de herten der vlakten. Het 
hert van Korfika (ƒ) fchynthet kleinfte van alle de herten der bergen , hebbende 
nauwelyks de helft der hoogte van de gewoone 'herten; het is, o™ zo te Ipree- 
ken, onder de herten, wat de dashond onder de honden is; de kleur van de 
huid is bruin, het lyf gedrongen , en de pooten kort: en het geen my overtuigd 
heeft, dat over ’t algemeen de grootte der geftaltein de herten van de hoeveel- 
heid en hoedanigheid des voedzels volftrektelyk afhangt, is deze proefneeming; 
ik heb een hert laaten opvoeden, het welk ikvicr jaarcn lang rykelyk heb doen 
voeden; het zelve overtrof op dien ouderdom, in grootte, vetheid, en^lgedaan- 
heid, de oudfte herten mynèr bolTchen, die evenwel van eene zeer ichoone ge- 
ftalte zyn, 
De gevvootifte kleur der herten is vaal; daar worden er egter ook, en in vry 
grooten getale, gevonden die bruin, en andere, die ros zyn; de witte herten 
Ivn zeldzaam, en fthynen herten re zyn, die tam zyn geworden; maar reeds 
van zeer oude tyden af, want Aristoteles en Plinius fpreeken al van witte 
herten, doch zy fcbynen in hunnen tyd niet gemeener te zyn geween: dan zy thans 
zvn * de kleur der hoornen (cliynt, even als die des bairs, byzonderlyk af te han- 
gen’van den ouderdom en den aart van het dier, p in het algemeen van de 
luetsgefteldheid;de hoorns der jonge herten zyn witagtiger en minder gekleurd 
dan die der ouden; de herten, die ligt vaal van kleur zyn, hebben doorgaands 
een bleek en niet fchoon geverfd gewei; dat der hoogvaalen is doorgaands rood; en 
de bruine, en vooral die zwarthairig van nek zyn, voeren een zwart hoofdfieraad; 
’t is waar, dat de hoorns van alle herten inwendig even wit zyn, doch deze hoorns 
verlchillen zeer veel van elkander in vaftheid van ftof, en geftootenheid van weef- 
zel, want zommigen zyn vol poriën, en vry groote holligheden; dit verfchil 
van weefzel wy!!: genoegzaam aan , waar het verlchil in kleur aan toe tc fc.iryveu 
is en het is niet noodig hier toevlugt te neeraen tot het fap der booraen, cm dit 
verfchynzel opteloflen, nademaalwy dagelj'ks zien, dat het witfte yvoor in de 
lugt eene geele en bruine klelir aanneemt, fchoon deze ftof veel digter en minder 
poreus is dan de hertshoornen. . 
^ Het hert fchynt fcherpvan Rczigt, fyn van reuk, en fiiel van j,ehoor te zy n . 
wanneer het ergens naar wil luifteren fleekt het den kop in do lugt, heft de ooren 
on en dan hoort het op een grooten afdandj wanneer het in het hakhout gaat, 
ofineenige halfoverdekre plaats, ftaat het alle oogenblikken ftil, kykt aan alle 
kanten rond , en zoekt onder den wind te komen , om te ruiken of ’er iets zy , 
dat het konne ontrulleh : het is van eene vry eenvoudige onfchuldige geaartheid, 
en evenwel is het nieuwsgierig en loos; als men fluit ofop eenigen aftland roept 
blvft het kort ftil ftaan, kykt ernftig rond en bcfchouwt als met verwondering wa- 
gens vee , en menfchen ; en indien die geene wapens of honden by zig hebben , 
tlyven zy, met een gercgelden tred, geruft voortgaan, vervolgende hunuen weg 
(/) Zid de lil. Plïat. 
