a5 DE NATUÜRLYKE HISTORIE, 
vorfchingen uitgeftrekt genoeg om onze eerde befchoiiwingen te vedigen, en om 
ons kundigheden te verfchaffen , die ons tot aigemeener kenuiflen mogen opleiden.' 
Wy hebben diie foorten van dieren befchreeven, namelyk den dfer, den ram, 
cn den bok , die malkanderen door de voornaamde kentekenen gelyken , en die 
niet dan in byzonderheden verfchillen , waarvan de meeden door hunnen daat van 
tamheid of van huis-dieren veroorzaakt zyn: de vergelykiiig , dfe van die dieren 
met malkanderen is gemaakt geworden , zal ons in daat dellen om drie andere 
foorten van herkaauwende dieren, het hert, het damhert, en den rhee, of rhee- 
bok, beter te kennen, die ook meer overeenkomden met, dan verfchillen van, 
malkanderen hebben, maar die van de drie eerdgenoemde (borten genoeg ver- 
fchillen, zo wel door hunne uiterlyke gedaante als wilde geaartheid, om ons 
naauwkcuriger en uitgedrekter kundigheden aangaande deze zes foorten van die- 
ren te geeven. 
Het hert(P/./) vcrfchilt minder van den dier door de kloekte van zyniighaam, 
de gedaante van den muil , de lengte en de hoedanigheid van zyn hair , dan van 
den ram en van den bok^ maar indien men de ranke gedalte van het hert met 
de lompe gedaante van den dier vergelykt , zal men gelooven wezendiyke verfchil- 
len tuflchen die beide dieren in het maakzel der inwendige deden van hun lig- 
haam te zullen vinden : het is op deze wyze dat de eerde opfl?.g van her oog ons 
byna altoos doet d waaien, en daar zyn niet dan agtervolgde wanrneemingen , die 
zekere waarborgen kunnen zya van de echtheid van zommige fafta : zodra men 
de uit-en in-wendige deelen van het hert afzonderlyk befchoiiwt, bemerkt men 
dat dit dier, hetwelk met zo veelc vaardigheid door het digd der boffchen heen 
dringt, hetwelk met zo vede fchidykheid de vlakten doorfndt, en hetwelk met 
zo veel kragc en lugtigheid fpringt , door zyn maakzel, veel naar den zwaarden , 
traagden, en lompden os gelykc; hunne ingewanden verfchillen niet merkdyk 
van den anderen, dan door het gemis van het galblaasje, dat men in het hert 
niet vindt, het maakzel der nieren, de gedaante van de milt, en van het roede- 
hoofdje, en door de lengte van den daarc: voor het overige heeft het hert het- 
zelfde getal beenderen als de dier, en fclioon zy dunner en naar evenredigheid 
langer zyn , hebben zy egter dezelfde gedaante , en geleeden zig op dezelfde wy- 
ze. Het hert heeft twee baaktanden in het hovend' kaakbeen meer dan de dier; 
deszelfs hoorns zyn niet hol maar vad en getakt, terwyl de hoorns van den 
dier hol ivn , en geene takken maaken. 
De zelfdandigheid van de hoornen der herten verfchilt ook van die der hoornen 
van den dier, van den ram, van den bok, enz; ik weet niet of het om deze re- 
den, of ter oorzaak van de verfchillende gedaante gewoed is, dat men in de fran- 
fche taal den naam van hoornen in dien van hout veranderd heeft, dewyl men in 
dezelve de hoornen van een dier, enz, cornes, hoornen, en die van het hert 
iois^ hout, noemt; de Grieken en Romeinen gebruikten flegrs één woord voor 
de benaaming van deze beide disriyke voortbrengzels, en by de Franfchen zel- 
ven is de benaaming van de hoornen van een hert, en niet die van het hout van 
■een hert, in de Apotheeken en de Scheikunde in gebruik: miflehien is ook de 
benaaming van bout, voor die van hoornen genomen, in het eerll flegts eene 
jagt-term geweed, welker gebruik algemeen geworden is: wy neemen dk woord 
an onze Natuurlyke liidorie aan om ons naar dat gebruik te fchikken , en omdat 
