a8 
DE N A T U U R L Y K E HISTORIE, 
den ouderJom van zes jaaren; (choon het hert dan twaalf of veertien fcheuten aan 
zyne hoornen moge hebben , doet dit zynen naam van een hert met tien fcheuten 
niet veranderen; en in de volgende jaaren noemt men hetzelve een groot oud hert, 
en men geeft dan meer acht op de dikte en het maakzel der hoornen dan op hèc 
getal der fcheuten. 
Het onderft eind van yderen ftam is omringd van een rand, {K, fig.y, L, 
fig. 4, PI. A jS, fig. I , PI. VI') in de gedaante van eenenring, welke men 
den naam van ring of kraag geeft; deze rand is bezet met kleine knobbeltjes, en 
daar zitten op de dammen der beide hoornen, en op hetonderll gedeelte der fcheu- 
ten, andere kleiner knobbeltjes, die den naam van paarltjes draagen; deze zyn op 
eenigeplaatlèn door lleuven van den anderen gelcheiden , die zig langs den ftam en 
de fcheuten uitftrokken, en welken men den naan van gooten geeft; naarniaate 
liet hert in ouderdom toeneemt, is zyn gewei hooger en opener, dat is te zeggen 
dat de beide hoorns verrer van elkanderen ftaan , dat de ftam van beiden dikker 
is, en de Icheiuen langer, dikker, en talryker zyn, *de ringen breeder , derzelver 
knopjes grooter, en de gooten langer en dieper zyn : op alle oudcrdommon even- 
wel vallen ’er veranderingen in deze deelen voor, die van de eigenfch<appen des 
voedzels en getemperdheid der lugt afhangen. 
Men noemt groote Icheut die geene (C ö, fig. i, PI, VI) welke digtft by 
den kraag zit; dezelve komtuit de voorfte zyde van den ftam, ftrektzig naar voren 
uh, en kromt zig een weinig naar omhoog en naar buiten : daar zitten twee ande- 
re fcheuten {E F G H') aan yderen ftam , die tennaaftenby dezelfde rigting heb- 
ben: maar de tweede fchcut F) zit gemeenlyk digter by de eerfte (C D) 
dan by de derde (G //), en deze zit byna op een gelyken afihnd vin den ring 
(zf S) en van de fjjlyting (/ K.) van den ftam : deze fplydng heeft llegts twee een- 
voudige takken in de jonge herten (Af, fig. 3, PI. zy fchiet ’er nog ver- 
fcheiden uit in de volgende jaaren , en dan verwydt zig de plaats der Iplyting (/, 
fig. I ^Pl.Vl) eenigermaate gelyk de palm van de hand , waarom men aan dat ge- 
deelte van het gewei des hcrts den naam van greep (d) geeft; ydere ftam ngt zig 
naar buiten en een weinig naar agreren , en omhoog met zyn onderft gedeelte ; 
vervolgens buigt hy zig naar omhoog en een weinig naar voren en naar binnen; 
eindelyk loopt hy boven in de greep in fcheuten uit, walker voornaa nfte fchuinfch naar 
binnen, en de andere naar voren geboogen zyn; daar zyn ’er ook die agterover , 
en zomtyds die naar buiten over hellen;, in de herthoórnen die vier -en -twintig 
fcheuten hebben, moeten ’er ten miiiflen negen op de ‘greep van een der bei ie 
(lammen zitten; het gebeurt zomtyds , maar zeer zelden’, dat ’er zig eene twe 'de 
greep vormt, aan het eind van de derde fcheut; of dat de groote fcheuc een klein 
takje uitfchiet; nictikan hiervan voorbeelden vinden in de be'.chryving van dat 
ftam gegeeven , maar alle de fcheuten zyn onder' den naam van takken begreepen in de benaa- 
ming van een hert met tien takken ; en men zegt thans nog een welgetakt gcwe' , wanneer da 
fcheuten welgemaakt zyn. 
{d)DeEmpamiure of degréep, heeftookbyzonderenaamengchid.diehaareverrchflendeeedaan- 
te te kennen gaven : dus wierdt zy anders genaaniJ, wanneer da fcheuten, dia hoven haar Haan, 
allen op dezelfde hoogre geplaatft waren, en anders wanneer zy plat wis. dan wanneer zy rond was, 
en de fcheuten in de ro'dte o n haar gefchikc waren, in de gedaante van eene kroon: in dit 
Uatll geval wierdt zy ook kroon genaamd; men zie hier over laFénerie, door. nu fouiktoux. 
