BESCHRYVING VAN HET HERT. 
25 > 
gedeelte des Kabinets, hetwelk tot de Natuurlyke Iliftorie van het hert behoort; 
men zal daar nok zonderlinge verfcheidenheden in het raaakzel van zekere hoornen 
vinden; verl'cheiden heden die men milielyk noemen zal, omdat zy vvezendlyke 
wanllaliigheden zyn. 
De onderlle oppervlakte 3, PI. V-, O, fig. 4; P,fig. 5, alwaar dc binnenzy- 
de van eene Ipies vertoond wordt, en ftg. 6 , dte den onderden kant van den (tam 
van een hert van drie jaaren vertoon.) van de beide hoornen van een hert, is bolrond 
naar buiten , en bezaaid met kleine puntjes die zeer digt by den anderen geplaatft 
zyn, en die kleine holligheden tullchen malkanderen open laaten: de bovenfle 
zyde der uitlteekzelen van her voorhoofdsbeen heeft ook punten en holligheden ; 
de puntjes fluiten wederzyds in de overflaande holligheden, zo dat de hoorns door 
eene loort van geleeding , in de gedaante van eene naad , met het been vereenigd zy n ; 
wanneer men, terwyl de nieuwe hoorns uitbotten, dezelven, en de verlenging 
van het voorhoofdsbeen, in de lengte midden door fiiydt , ziet men onderfeheideuly k 
de tanden van de naad; na de eerlt uitkomende Ipieflen en het uitfleekzel des 
voorhoofdsbeens van een rheebok in de lengte te hebben doorgefiiecden , heb ik met 
weinig moeite de fpies van den hoorn kunnen aflcheiden , en ilc heb aan beiden de 
holligheden en de tandjes der naad erkend ; ra.iar wanneer het gewei van het hert, 
van het damhert, vnn den rheebok, enz, al zynen groei gekreegen heeft, en 
tot een zeker punt hard en vafl: geworden is, onderfcheidt men in de doorfneeden , 
welke men volgens de lengte van de hoornen en der voorhoofdstiitlleekzden maakt, 
geen voetfpoor meer van de naad die hen vereenigt, men bemerkt daar geene fa* 
menvóeging meer, en het been Ichynt met den hoorn flegts éen Iluk uit te mia- 
ken , iudien men daar niet dan door de hardheid en gladheid over oordeelt : wel- 
ke poogingen men ook aanwende, men kan den hoorn niet van het been losniaa- 
ken, en men kan denzdven gemakkelyker breeken dan ter plaatfè van de verou- 
derde geleeding fcheiden : deze geleeding moet by elk nieuw gewei evenwel nieuw 
gemaakt worden , en de hoorns moeten zig in den vveit3’-d van zelven losmaaken : ’ 
om deze werking van de Natuur wel te b.'grypen, die in de dierlyke voortbreng- 
fels zo zonderling fchynt, moet men dezelve met die vergelyken, welke in de 
vrugten voorvalt, wanneer Zy zig, ten tj'de hunner rypheid, v.in den boom los 
manken. 
Wanneer het gewei is afgevallen, blyft de bovenkant der verlengingen van 
het voorho ifdsbeen bloot, maar weldra verlengr zig het beenvlies en de bekleed- 
zeis die de beide kroonen omringen , derzelvor randen vereenigen zig op den bo* 
venkant, en raaaken daar een klomp, die van eene zeer weeke zelfftandig'ieid 
is, om.lit zy veel blocds bevat , en die met korte hairen bekleed is, tennaaften- 
by van dezelfde kleur als die van den kop van het dier: deze klomp verlengt zig 
naar omhoog gelyk de fpruitvan een boom, en werpt, naarraaate dezelve grooter 
wordt > zvdelingfche Iclieiiten uit, die de rakken zyn van welken wy hooger ge- 
fprooken hebben; dit nieuwe gewei (2/s PL fig. 2) hetwelk men eene «/evm- 
g' 'd noemt , is in het begin van Z\ nen groei van eene weeke zelfhmdigheid , de we- 
derwcrki'ig die tegen de kroonen gefchiedt, nviakt de knobbels of fchyven {A B') 
d 'orhvt g.-declte flof, dat zig aan het onderfl eind van yderen hoorn (C D) in 
(.e rondie ui- zet: de hoorn heeft eene Dort van bad , die eene verlenging ii v.ii 
de bekleedzclen (E) van den kop; die b.ift, of dat vel, is ruig, en bev.ii bloed- 
