BESCHRYVING VAN HET HERT. 
S3 
kleur, en eer bruin dan zwart was, op het neusbeen, boven de neusgaten: de 
rand der ooren was gedeeltelyk zwart, en men zag eene vlak van dezelfde kleur 
op den binnenkant, digt by den agterften rand, en byna in het midden van de 
hoogte der ooren : de plaats tuflchen beide dezelven was byna geheel zwart: eene 
llreep van die kleur ftrekte zig langs den hals en den rug tot omtrent het derde 
gedeelte van deszelfs lengte uit, tennaaftenby gelyk op het oude hert; maar deze 
band was fmaller by de hinde, want hy was ilegts omtrent eenen duim breed; de 
ftaart was van eene roflè kleur; men vondt aan ydere zyde een vak dat ros was, 
omtrent vyf duimen breed, zeven duimen lang , en boven aan het agterft deel der 
dijen geplaatft, dat gelyk wy gezegd hebben wit van kleur was; dat witte vak 
wierdt door eenen zwarten band gezoomd, die minder breed was dan die van 
het oud hert, en zig’ langs het kruis en het bovenft gedeelte der dijen uitftrekte, 
naaft de ftraksgenoemde vaale en witte plaatfcn. 
Eene andere hinde, die in Bourgogne in een park van den l-ïr. deBüffon op- 
gevoed, en jonger was, dan die, van welke wy hier voor gefprooken hebben, zo 
tvel als kleiner, dewyl zy flegts honderd agt-en-vyftig ponden woog, verfchilde 
van dezelve daarin dat zy de borft grys, het binnenfte der ooren wit, en derzel- 
ver randen van eene bruine n&hgraauwe kleur hadt, zonder eenige tint van zwart, 
den omtrek der oogen van eene witagtig gryze kleur, de knie, en de binnenfte 
zyde van het onderft der dijen , en beneden aan de agterde pooten , benevens de 
vier voeten wit hadt, zonder eenige vermenging van eene afchgraauwe gryze kleur: 
eene derde hinde, grooter en ouder dan de beide voorgaanden, hadt geeae 
zwarte vlak op het agterft gedeelte der dijen. 
De kleur der herten en hinden verfchilt ook naar hunnen verfchillenden ouder- 
dom, naarmaate zy ouder zyn hebben zy meer vaal en zwart, en zyn deze kleu- 
ren donkerer. Men vindt herten en hinden die wit op het voorhoofd , het neus- 
been, en aan het eind van den bek hebben {zie PI. /ƒ); men vindt ’er ook die 
geheel wit zyn. De Hr. du Fouilloux (ƒ) heeft herten van drieerleije kleur on- 
derfcheiden, bruinen namelyk, vaalen, en rooden. Volgens dien &hryver zyu 
’er groote bruine herten , en anderen die kleiner zyn , fchoon van denzelfden ou- 
derdom : de eerftgenoerade zyn lang van lighaam , hun gewei is zwaar en van 
eene roode kleur, zy houden hetzelve zeer hoog, en loopen zeer langen tyd: de 
kleine bruine herten zyn kort en ingedrongen , hunne hoorns zyn laager en ftaati 
wyder van e'dn; dezelve zyn zwart, fraai, en wel getakt, als de herten ouden 
wel gevoed zyn , maar zy kunnen niet even lang loopen als de groote bruine her- 
ten : de vaale herten , voornamclyk de licht vaale , zyn minder moedig en fterk ; 
derzelver hoorns zyn hoog en wit van kleur, de ftararaen zyn minder dik, en de 
Icheiuen dun en lang: wanneer integendeel het vaal donkerer , is, loopt ’er eene 
bruine ftreep langs de ruggraat, en het lighaam is dun en lang , en hun gewei hoog, 
zwaar , en wel getakt ; ook zyn deze herten fterk en moedig : dezulken eindelyk , 
die eene helder roode kleur hebben , zyn raeeftal jong en fterk. 
Het neusbeen^ van het hert is lang en dik , de oogen liaan zeer verre van elkande- 
ren af, en het eind van den bek is breed naar evenredigheid van de dikte van den 
(/) ia Vènmt , Cbap, XX. 
Deel. F. 
