4s DE NATUUR LYKE HISTORIE, 
De kop van het hert, van zyne QMeren ontbloot , is dunner en langer naar even- 
redigheid in dit dier dan in den flier ; het eind des bovenden kaakbeens is fmal- 
ler, het onderft kaakbeen loopt- minder boogswyze, en het agterhoofd fteekt veel 
meet uit en is boller , fchoon fmaller, naar evenredigheid der breedte van den kop , 
op de plaats der flaapbecnderen geinecten : dit verlchil van de lengte van het ag* 
terhoofd komt daar van dat de uitfteekzels (z/, PI. X) van het voorhoofdsbeen, 
op welken de hoorns ruften , digter by de oogpiitten (jÖ) geplaatft zyn dan die 
welke in de hoorns van den ftier infehieten j het voorhoofdsbeen van dat dier is 
ookgrooter, maar de opperhoofdsbeenderen integendeel zyn kleiner dan in het 
hert j het voorhoofdsbeen van dit dier heeft geenen dwarichen rand tuflehen de 
beenige verlengzcls , maat het agterhoofd heeft een uitfteelzel tennaaftenby gelyk 
in den hond ; onder dit uitfteekzel of deze graat is hetzelve byna even veel ingedrukt 
als het agterhoofd van den ftier. Daar zit voor ydere oogput van het hert, ter plaat* 
fa van de holligheid der tnanputten, een indrukzel (A M, fig. i. PI. Vl) dat 
van eene diepte en uitgeftrektheid is evenredig aan die van deze holligheid. Men 
vindt onder het voorhoofdsbeen , aan ydere zyde van de eigenlyke beenderen 
van den neus, eene ledige plaats twee duimen en een halven lang, en omtrent ee* 
nen duim in het midden breed; die ruimte {N O) zlc aan de regter en aan dc 
linkcrzyde, tufichen het voorhoofdsbeen, een der eigenlyke beenderen van den 
neus, van het bovenft kaakbeen, enz; men ziet op deze plaats eenige beeni- 
ge plaatjes en holliglieden, die zig tot in de voorhoofdsholliglieden en de hoe- 
ken van den neus uitftrekken. 
De fnytanden van het hert zyn ten getale van agt in het bovenft kaakbeen, ge- 
lyk die van den ftier, maar zy verfchillen van dezen daarin dat de twee middelfte 
veel breeder zyn dan de zes anderen , terwyl in den ftier de vier middelfte ten- 
naaftenby van dezelfde breedte zyn. Het hert en de hinde hebben daarenboven 
twee baaktanden in het bovenft haakbeen meer dan de ftier, eenen (C, PI. X) 
aan ydere zyde, ter plaats van die van het paard; zy komen door hunne plaatfing 
met de hondstanden overée'n, en gelyken hun nog door hunnen wortel; maar in 
plaats van puntig te zyn, zyn zy rond aan hun eind. Daar zitten zes baktanden 
of kiezen aan ydere zyde der beide kaakbeenderen ; deze tanden gelyken naar die 
van den ftier door hunne plaatfing en hunne gedaante zo wel als door hun getal. 
Het voornaamft onderfcheid dat men tuflehen het tongbeen van het hert en dat 
van den flier vindt, beftaat daarin dat de beide grootfte beenderen, dat de twee 
eerften zyn, minder lang zyn in het hert naar 'evenredigheid van deloverige been- 
deren; zy hebben geen knobbel in het midden, en hun voorft eind is meer naar 
om hooggeboogeti. Het middelft been der vork was nog niet gevormd in het on- 
derwerp dat voor deze belchryving gediend heeft. 
De wervelbeenderen van den nek des herts verfchillen weinig van die van den 
ftier, zy zyn ondertuflehen , langer voornamelyk het derde, vierde, en vyfde: het 
zydelingfche uitfteekzel van het iweede is dunner, dat van het derde ilrekt zig 
meer naar agteren en naar voren uit; dat van het vierde is minder Ichuinlch, en^ 
De wervelbeenderen van den rug, de ribben, het borftbeen, en de wervel- 
beenderen der lendenen, gelyken naar die zelfde beenderen in den ftier gezien, 
wat derzelver getal, gedaante, en plaatfing betreft : ik heb flegts op gemerkt dat 
het voorft gedeelte des kofièrs, tot aan dc vierde en vyfde rib van ydere zyde. 
