VAN HET D A ]M H E R T. 
om het wederom te krygen , ook komt hunne bronstyd veertien dagen of drie 
wecken na dien van ’thert; de damherten fchreeuwen alsdan vry dikwils, maar 
met eene laage en als afgebrooktn flem; zy zyn zo driftig niet als _ de herten,' 
en putten zig dus in den bronstyd minder uit ; zy verwyderen zig niet van hun 
land om wyfjes te gaan zoeken; zy betwiften dezelve egter aan malkanderen, en 
vegten met woede; zy zyn geneigd om by malkander te blyveii, zy voegen zig 
met troepen by een , en blyven bykans altoos te famen. In parken , daar zy zig 
in grooten getale by malkanderen bevinden, maakeii zy gemeenlyk twee troepen, 
die wél ondericheiden, wél afgezonderd van den anderen zyn, en die welhaaü: 
vyandig worden, omdat zy beiden dezelfde plaats van ’t park eveneens willen in- 
neemen; elk dier troepen heeft zyn hoofd, die vooraan trekt, en dit is de oudilc 
en de fteikfte; de anderen volgen, en allen fchikken zy zig tot vegten, om de 
andere troep uit het goede ftuk gronds te dryven : die gevegten zyn zonderling 
door defchikking, dewelke daar in fchynt te heerfchen; zy tarten malkanderen 
met orde aan, vegten met moed, onderileiinen den anderen, en achten zig door 
een enkelen fchok geenfms overwonnen, want de rtryd wordt dagelyks vernieuwd , 
tot dat de fterkften de zwakften veJti“»S=“5 ^ Aegte land verzenden. 
Zy houden veel van hooge gronden, die met kleine heuveltjes doorfuceden 
zyn, zyloopen, gejaagd wordende , niet verre weg , gelyk het hert, maar nee-, 
men hunne toevlugt tot keerenen wenden, en zoeken alleenlyk de honden door 
lift, en door hen van hun fpoor te verbyrteren, te ontkomen: wanneer zy even- 
wel fterk gedrongen, verhit, en uitgeput,; worden, ftorten zy zig, even als de her- 
ten , in ’t water, maar zy waagen het niet om dat in zulk eene groote uitgeftrckt- 
heid over te zwemmen; dus is ’er tuflchen de jagt der damherten en die der her- 
ten geen wezendlyk verfchil; de kundigheden, die tot de eene cn andere ver- 
eifcht worden, zyn dezelfde ; het damhert heeft in ’t klein hetzelfde vernuft of 
dezelfde loosheid als ’t hert, zy hebben dezelfde rtreeken gemeen, het damliert 
herhaalt dezelve alleenlyk wat meer; gelyk het minder onderneemend is, en min- 
der verre uitloopt dan het hert, zo heeft het meer noodig een ander op tejaagen, 
den eigen weg weêr af te komen, euz, waar door de damherten jagt in t alge- 
meen ongemaklyker is dan die der herten; gelyk de eerften daarenboven kleiner 
en ligter zyn, zo is hun fpoor zo diep, en duidclyk niet, en hunne weg wordt 
door de afgebrooken of geboogen takjes der boflehen minder aangeweezen ; door 
al het welk de honden niet rtegts ligter verbyfterd raaken , maar ook de herllelling 
van hunnen misflag, wanneer zy een verkeerden weginllaan, moeijelyker wordt. 
Het damhert laat zig ligtelyk tammaaken; het eet verfcheiden dingen, die het 
hert weigert; ook behoudt het zyn vet beter, want de bronstyd, van de geftrengfle 
en hng<luurigfte winters gevolgd, fchynt her niet ra.tger te raaaken of te doen 
vervallen; het is het geheele jaar door by.kaus in den zelfden Haat; het eet het 
gras en de jonge fcheuten korter by den wortel, of den ftam, af dan het hert, waar- 
door het hout, door den tand des damherts afgefchooren, moeijelyker weder uit- 
fpruii dan dat, ’c welk door het hert is afgegeeten; de jonden eeten (chielyker en 
greetiger dan de ouden ; zy herkauwen ; zy zoeken de wyfjes reeds met het twee- 
de laar hunnes ouderdoms; zy blyven aan dez.lve niet verknogt, gelyk de rhee- 
bokken, maar zy veranderen van wylje gelyk het hert: de damhinde dr.ugt agt 
maanden en eenige dagen; zy werpt gemeenlyk één jong, zomtyds twee, ca 
