V A N D E N R n E E,- 
79 
nogmaals weder, en wanneer hy door zyne ftrydige beweegingen het Ipoor van 
zyn uitloop met dat van zyne te nigkomfl: verward, wanneer hy zyne tegen- 
woordige met zyne voorledene uitwaalFeming vermengd, heeft, fcheidt hy zig 
door eenen fprong van de aarde af, en zig ter zyde werpende legt hy zig plat op 
zyn buik neder, en laat, zonder zig te verroeren, de geheele bende van jagers- 
en honden voor by trekken, 
Hy verfchilt van het hért, eri het damhert, in natuur! yke geaartheid, in geftel,. 
in zéden, en bykans in alles wat de Natuur inboezemt : in plaats van zig by troe- 
pen famen te voegen, gelyk de gemelde dieren doen, en met grootc benden 
voort te trekken, bly ven de rheën met hun gezin alleen by malkanderen; de va* 
der, de moeder, en de jongen, gaan famen, en men ziet nooit, dat zy zig met 
vreemdelingen verbinden ; zy zyn ook zo ftandvaftig in hunne liefde, a!s de her- 
ten ligczinnig en veranderlyk zyn : gelyk de zeeg gemeenlyk twee jongen we-pt , een 
mannetje en een wyfje, zo krygen deze jonge dieren, by malkanderen gezoogd’ 
en opgevoed, zulkeene fterke vèrknogiheid voor malkanderen, dat zy den an- 
deren nooit verhaten, ten zy een van beiden de onregtvaardigheid van ’t noodlot 
beproeve, ’t welk nimmer gelieven van malkanderen behoorde te fcheiden;. het ' 
is. inderdaad meer verknbgtheid en trouw dan enkele drift van koppeling, die 
hen dus te famen verbindt' en by malkanderen houdt, want zy gevoelen, fchoon'- 
geftadighmenleevende, de aanprikkelingen der ritzigheid niet , dan in den brons- 
tyd, en die tyd duurt maar veertien dagen ; hy begint op ’t eirlde vaii oefober, en" ■ 
eindigt voor den vyftienden november. Zy zyn alsdan niet, geiyk het hett, met 
een overvloedig vet overlaadeiij zy hebben geene fterke lugt , geene woede,, 
niets met één woord, dat hen doe vervallen, en hun ftaat verandere; zy dulden-" 
alleenlykiüet, dat hunne jongen geduurende dien tyd by hen blyven; de vader ■ 
jaagt hen weg, als -om hen te verpligten hunne plaats in te mimen voor anderen'- 
die liaan te komen, en te noodzaaken om zelve een nieuw gezin te gaan maaken 
nadat egterde bronstyd voor by is, komen de jongen weder by hunne moeder,. 
en zy blyven daar nog eenigen tyd by, waarna zy haar voor altoos verhaten, en 
zig beiden op eenigen afftand van hunne geboorteplaats , gaan nederzetten, 
De zeeg draagt vyf en eene halve maand ;zy werpt tégen ’t einde van april of- 
in ’t begn van may; de hinden, gelyk wy gezegd hebben, draagen meer dan' 
agt maanden, en dat verlchil alleen zou genoeg zyn om te bcwyzcn, dat d’za 
^cren van eene al te verfchilléndé foort zyn om malkanderen ooit te naderen , coiti 
te vermengen, of een tuffehen-foort te hraen voort te brengen; door deze over- 
eenkonift, zo wel ais’ in dc figuur en geftairé naderen de rheën zo veel naar de' 
foort der bokken en geiten als zy zig van de foort der herten verwyderen : wanJt^ , 
de geit draagt ten naaftenby den zelfden tyd, en de rhee kan als eene wilde geit - 
béfc’.iouwd worden, die, niet dan van hout Icevenfte , eene foort van houtgewas in' 
plaats van hoorn op den kop krygr. De rheebinde fcheidt van den-rheebok af,- 
als zy werpen wil, zy verbergt zig in het digft van het boich, orn den wolf te' 
vermyden, die haare gevaar’ykfte vyand is; na verloop van tien of twaalf dagen" 
hebben de jongen reeds fterkee genoeg om dc moeder te volgen; zodra zy van"' 
etnigapvaar gedreigd wordt, verbergr zy hen in eene digt begroeide plaats, zy*' 
verilorit zig voor den vyand, en laat zig’ in plaats van haare jongen jaajen ; luaacs 
