VAN DEN RHEE. 
8l 
moeder, en wanneer zy daar van afgefcheiden zyii, dat is te zeggen tegen het 
einde van het eerfte jaar hunnes ouderdoms , beginnen hnnne eerlte hoornen zig 
te vertoonen onder de gedaante van twee fpielïen , veel kleiner , dan die der her- 
ten; maar hetgeen nog een groot verfchil tullchcn deze dieren aanwyft, is, dat 
het hert zyn gewei niet daif'in de lente afwerpt, cn het niet dan in den zomer 
wederkrygt^ dsar de rliee het tegen het einde van auguftus afwerpt, en geduu 
rende den winter wederkrygt. Verlcheiden oorzaaken loopen famen om deze 
verfchillende uitwerkzels voort te brengen : het hert nuttigt in den zomer veel 
voedzel, het belaadt zig met een overvloedig vet, het put zig vervolgens m 
den bronstyd derwyze uit, dat het den geheelen winter noodig heeft om zig te 
herllcllen en zyne kragten weer te krygen ; wel verre derhalven , dat er alsdan 
eene overtolligheid zoude wezen , zo is ’er integendeel eene Ichaarsheid , en zelfi» 
een ^rebrek, van zelfftandigheid , en bygevolg kan ’er geene uitgroeijing uit zyn 
hoofd zyn dan in de lente, wanneer het voedzel genoeg gekreegen heeft om daar 
een overtollig gedeelte van te hebben • de rliee daarentegen , die zig zo veel niet 
uitput, heeft ook zo veele herdelling niet noodig, en gelyk hy nooit met vet be- 
kaden , gelylc hy altoos dezelfde, is, en de bronstyd mets in zyn ftaat veran- 
dert lo heeft hy op alle tyden den zelfden overvloed van voedzelftof, zodat hy 
in dén winter zelven, en korten tyd na den bronstyd, zyne hoornen afvverpt en 
wederkrygt, dus gaat, in alle deze dieren, het overfchot van het vverktmgelyk 
voedzel, voordat het zig naar de zaadvaaten bepaalt, en het zaadvogt maakt, 
Sr het hoofd, enopenLart zig uitwendig door het voortbrengen van het ge- 
wei op dezelfde wyze als in den menfeh het hair aan verfcheiden lighaamsdee- 
len ’en byzonderiyk de baard, het zaadvogt aankondigen en voorgaan; en het 
fchynt dat deze voortbrengzelen, die, ora zo te Ipreeken, groeijende zyn , ge- 
formeerd worden uit eene organilche ftof , wel overvloedig maar nog onvol- 
maakt, en met brute, onwerktuigelyke, deelen vermengd , dewyl dezelve in hun- 
nen groei, en in hunne zelfliandigheid, de hoedanigheden der plantgewalfen be- 
houden: daar integendeel het zaadvogt, welks voortbrenging langzaamer toe- 
gaat, eene louter organifche, werkcuigelyke, flofis, van de brute dtelen geheel 
ontdaan , en volmaakt gelyk gemaakt met het lighaam des diers. 
Nadat de rhee zyne hoorns weder gekreegen heeft, wryft hy, even als het 
hert tegen het hout, om dezelve te oinblooten van het vel, daar zy mede be- 
kleed zvn • en dit doet hy gemeenlvk in de 'maand van maart , voordat de hoo- 
rnen bennen het isderhalven het fap van ’t.hout met ’c welk de 
hoorns van den rhee kleurt; die hoorns krygen eene bruine kleur by die rheen, 
die deze kleur van hair hebben, en zy worden geel by die, welke ros zyn, want 
daar zyn rheën van die twee kleuren van hair en bygevolg komt de kleur der hoor- 
nen, gelyk ik vroeger, in de Hiilorie van het hert, gezegd heb, niet dan van 
de natuur van het dier en van den indruk der liigt: by de tweede verwiflTeling 
heeft de rhee reeds twee of drie takken aan yderc zyde ; by de derde heeft hy 
drie of vier, aan het vierde gewei vier of vyf, takken , en het is zeldzaam rheen 
te vinden , die ’er meer hebben ; men herkent alleenlyk dat zy oude rheen zyn 
aan de dikte van den ftam, aan de zwaarte der roozen of knobbels, aan da 
grootten der paarlen, enz. 
yi. Deel. L 
