82 
DÊ NATUUR LYKE HISTORIE, 
Zo lang hun hoofd week is, zyn de rheën ten uiterften gevoelia; ik ben ge- 
tuige geweeft van een fliaphaanfchoot, waarvan de kogel een der ^rden van de 
hoornen , fchieten, juill aflchooc; de riiee werdt zo 
verdoofd van die füiooc, dat hy voor dood ter aarde viel; de fchieter, die daar 
digt by w^, wierp zig op het dier, en vattede het by een poot, maar de rh-- 
zyn gevoel en zynekragcen eensklaps wedergekreegen hebbende, haalde hem op 
den grond neder, en Üeepte hem meer dan derti| treeden in 1 -t bofch vS.rc 
rohoou h« ee» fterk ma was; dnddyk doos delS êe^mes 
zynde, zagen wy dat hygeene andere wonde te voren ontvanren 5, 3^ 0“ 
zyn mclpruitenden hoorn : men weet daarenboven , dat de vliegen hï her z^er 
hilhg zyn, terwyl zyne hoornen groeijen; het verbergt zig dan in het 
het bofch, 3hvaar het minder geplaagd wordt van de vliegen, die hem inderdaS 
onverdraaglyk zyn als zy zig op de weeke punten zyner hoornen zetten; dus 
K h »iwendige gemeenfchap te zyn tulTchen de weeke deden vanditlee- 
vend hout, en het geheel zenuwgeltel van bet lighaam dezes diers : de rhee, die 
de vliegen niet te vreezen heeft, omdat hy zyne hoornen in den winter weder 
verbergt zig met, maar hy gaat met voorzigtigheid , en houdt den kop 
laag, om met aan de rakken re raaken. 
^ het hert, het damiiert, en den thee heeft het voorhoofdsbeen twee uit* 
waffen of verhevenheden, waarop het gewei draagt : die twee uitpuilingen van 
t been beginnen op de vyf of zes maanden te groeijen, en krygen in korten tyd 
haaren vollen wasdom : maar, wel verre van zig,naarraaate het beeft ouder wordt. 
nog verheffen, vcriaagen zy van jaar tot jaar, zodanig dat de roozen in 
een oud hert, of ouden rhee, zeer digc op „aorhoofdsbeen liriren welks 
uitwaflen dan zeer breed en kort geworden zyn ; dit is zelfs S zek4r°tle^ 
waar aan men den ouderdom in alle deze dieren kan ontdekken: het komt mv 
voOT, dat er gemaklyk reden van dit verfchynzel te geeven is, ’c welk in den 
eerften opliag zonderiingvoorlprat, maar ’t welk ophoudt zodanig te zyn, zodra 
men acht geeft , dat het geweide , ’c welk op deze uitpuiling draagt , op dat fteun- 
punt, geduurende al den tyd van zynen groei, dringt en werkt, en dat hetbyo-e- 
volg hetzelve jaarlyks verfcheiden maandenlang met eene grooce kragt drukt ; en 
plykdit been, fchoon hard, egter minder hard is dan de andere beenderen, zo 
kan het met miflen een weinig toe te geeven aan de kragt, waar door het gedrukt 
wordt, zodat het natuur yker wyze breeder en grooter in omtrek moet worden, 
terwyl het by elke verandering van het gewei dezer dieren telkens op dezelfde wv- 
ze gedrongen, om de eigen reden moet invallen en verhagen; en dit is de reien 
dat, fcho m de roozen en de ftammen fteeds dikker worden, en wel des te m»er 
naarmaate het dier m leeftyd vordert, de hoogte van het gewei egter en het ^etal 
der takken zo fterk verminderen, dit zy eindelyk, wanneer zy z^r oud wordm 
met meer dan twee dikke ftompen of Ipieflen hebben, gelyk men in de twS 
figuur van de XIII Haat zien kan; of ook mismaakte wanftalti^e ho imen «.Sr" 
van de ftam zeer dik is, en de nikken zeer klein zyn. ” )nien, waar 
Gelyk de zeeg maar vyf en een halve maand draagt, en da ion (re rheethq hun- 
nen groei fchielyker krygen, dan de kalven der herten, zo is het niet vreemd dat 
de leeftyd der rheën korter is, en ik geloof niet dat dezelve zig meer dan tot 
/ 
