H4 DE NATUURLYKE HISTORIE, 
roeg deze kentekenen te hebben aangeweezen om een eerft denkbeeld wegens 
het maakzel van dit dier te geeven; wyziillea dezelven vervolgens elk afzonder- 
lyk bofchryven, overeenkomftig niet het ontwerp», dat wy in dit Werk aan «maande 
de befchryving der dieren volgen. 
Een jong haasje, dstop het eind van den herfft in Bourgogne gedood was en 
dat ten onderwerpi voor de befchryving der kleuren van het hair gediend heeft, 
vvAs eenen voet en eenen en een halven duim lang van het eind van den bek tot 
aan den aars, de lengte der ooren bedroeg vier, en die van den ftaart twee dui- 
men. De rug, de lendenen, het bovenft gedeelte van het kruis, en van de zvden 
des hghaams hadden eene rosagtige kleur, die met eene vvitagtiee tim seroenerd 
was, en waren op eenige plaatfen zwartagcig. Als men het hafr van een Tcheidde 
zag men dat ’er tvveederleije foorten van waren ; de eene maakte eene foort van 
dons, deze waren dekortite,cn hadden eene afchkleur, diezig van den wortel tot 
op omtrent de helft hunner lengte uitdrekte; daar zat aan hetzelve, maar wat 
hooger, eene rosagtige kleur, en het eind was zwartagrig; de overige hairen 
waren langer en zy waren ook een weinig zwaarer en ftyver dan het 'donshair, 
maar zaten minder digt op een ; zy waren van den wortel af tot op een derde ge- 
deelte hunner lengte afchgraauw van kleur, het volgend derde gedeelte w'as zwart- 
agtig , en het overig gedeelte tot aan her eind toe rosagtig of witagtig. Alle deze 
hairen digt tegen elkanderen ziuende zag men niet dan de rosagtige kleiir der lan- 
ge hairen, en de zwartagtige kleur, die op het midden hunner lengte, en aan 
het eind der korte hairen zat. Daar zat op de kruin van den kop een afchgraauw 
dons tuflehen langer en üyver hairen, die afcligraaiuv aan den wortel, zwart in het 
midden, en yaal aan het eind waren. De oogen waren met eenen band van eene 
witagtige kleur omzet, die zig van voren rot aan de knevels, en van aoteren tot 
aan de ooren uitllrekcc. Het voorll gedeelte van den buitenkant der ooren was 
met zwart en vaal getekend, het agterfc gedeelte hadt eene kleur die uit afch- 
graamv en vaal gemengd was, en zig van derzelver bafis tot op omtrent drie vierde 
deden van derzelver lengte van de bafis af uitflrekte, en het overig gedeelte was 
zwart. In nog jonger haazen, dan van welken wy hier Ipreeken, was het agterfi: 
deel van den buitenkant der ooren gedeeltelyk wit of witagtig. Het onderfc ge- 
deelte van het onderfc kaakbeen, de ooren , het agterfi: gedeelte van de borft, de 
buik, de teeldeden, de liezen, en de binnenkant der dijen en der pooten waren 
met wit hair bezet, met ligte rosagtige tinton op zommige plaatfen; de plaats 
tuflehen de ooren , de Iials, het voorde deel van de borfi:, de fchouders, het on- 
derrt gedeelte van de zyden des lighaams, en de vier pooten waren vaal van kleur; 
de nnderfie zyde van den ftaart hadt eene kleur die uit wit en zeer bleek vaal 
gemengd was, en de bovenkant was zwartagtig. 
Een oude haas, zowel als de voorgaande jonge haas, on het eind van den 
herfll in Bourgogne gedood , was eenen voet agt duimen lang van het eind van 
den bek tot aan den aars; hy verfchilde van den jongen haas hier in dat het dons 
van den rug, van de lendenen, van het bovenll van h'et kruis, en van de zyden des 
lighaams van den wortel des hairs tot op het grooift gedeelte van deszeïfs lengte 
wit was, dat her eind der ftyve hairen van eene don'kerer vaale kleur was dan dat 
der hairen van den j >ngen haas, en dat deze hairen langer zynde men meer zwart 
aan dezelven zag; daar zat op de kruin van den kop eene doukerer vaale kleur; 
