hoek in zyne vereeniging met het galblaasje; men heeft een vogt van eene zwart- 
agtig roode kleur uit hetzelve gehaald, en wel in eene hoeveelheid die dertig 
greinen woog. 
De milt lag agter het linker gedeelte der maag, en was fchuinfch van de reg- 
ter-uaar de linkerzyde , en van boven naar beneden , gepiaatli ; zy was een wei- 
nig broeder aan haar onderft dan aan haar bovenft eind; zy was uit-en in-wendig 
zw^rtagtig van kleur, en zy woog zeven-en-twintig greinen. ' 
Het alvleelch ftrekte zigin de regterzyde langs een gedeelte van den twaalfvin* 
gerigen en van den kronkeldarm uit, deze tak befloeg eene vry breede plaats 
zonder dezelve geheel te vullen, wnint de zelfllandigheid van het alvleefch lag 
door dezelve met kleine gedeelten op verlchillende plaatlcn verfpreid; het alvleefch 
ftrekte zig ter linkerzyde langs de milt uit , alwaarjhet eerien diltken en vaften tak 
maakte, die veel Imaller was dan de andere. 
_ De regter nier zat ter breedte van haare geheele lengte meer naar voren gcplaatfl: 
dan de linker, derzelver indrukzelen of kuilen waren niet zeer diep, en de bek- 
kens klein; alle de tepeltjes liepen in één uit. 
Het or.derfl: gedeelte van het zenuwagtig middelpunt des middelrifs liep in ee- 
ne punt uit , en boven aan zaten twee takken welker lengte van omtrent twee dui- 
men was, op eene breedte van zes of zeven lynen. 
De longen kwamen in het getal hunner kwabben en in hunne plaatfing met die 
van den hond overeen , want daar zaten ’er vier ter regter-en twee ter liikerzyde ; 
dc gedaante dezer kwabben was ook tennaaftenby dezelfde als in den hond; de 
groote flagader verdeelde zig in drie takken. 
, De tong was dik, vooruamdyk aan haar agterft gedeelte, alwaar het fcheen 
als of ’er opdc tong nog een ander kleiner tongetje geplakt zat, omdat dit deel 
hooger was dan het voorde deel. Op dezelve zaten, van het een eind tot het an- 
der, tepeltjes die zo klein waren dat men moeite hadt dezelven te onderfcheiden , 
en digt by derzdvcr wortel twee kleine kelkklieren , eene aan elke zyde. 
Het verhemelte was met vyftien fleiivcn doorfneeden , welker randen in ver- 
fchillende rigtingen geboogen, cn meeftentyds in het midden afgebrooken of ge- 
fcheiden waren. 
Het ftrotkl.'tpje was breed, dun, en in het midden van den rand van deszelfs 
voord: gedeelte uitgefneeden ; het agterd gedeelte van de opeaing des flrotten- 
hoofds maakte eene punt die agterover geboogen was. De herfleneu van dezen 
haas hadden minder hobbelagtigheden of oneffenheden als die der dieren, welke 
reeds in dit Werk befchreeven zyn; de groote herffenen woogen drie grollen, en 
de kleine agt-cn-dertig greinen. 
De mannetjes en wyfjes haazen hebben tien tepels, vyf aan ydere zyde, vier 
namelyk op de bord, en zes op den buik, maar zy zyn zo klein by de mannetjes 
dat het vry moeijelyk is dezelven te vinden ; dit getal ‘is daarenboven by alle indi- 
vidu’s niet oven groot, en dikwyls ontbreeken ’er eenige tepels, het zy op dc 
bord, het zy op^ den buik. Deze dieren hebben geeaen balzak die tuffehen dan aars 
(^A^PkXXXlV\ /%•, 1 , alvvaarde uitwendige teeideelen van een jongen haas zyn 
afgebeeidj en de*opening van de voorhuid (5;gep!aatd zit ; deze opaniiig zit fleges 
vyf lynen van den aars af. Dc roede zit niet, gelyk in de meede. viervoetige dia- 
. ren, aan den onderbuik vaft, zy is daarvan afgefcheiden , en het vel dat dezelve 
