122 
DE NATUURLYKE HISTORIE, 
klier (D D), en eene holligheid voor die klier gelyk aan de klier en aan de hol- 
ligheid , welke men aan ydere zyde van den bilnaad der mannetjes vindt j de bin* 
nenzyde van de dijen der wyfjes is ook op eene plek {E Fj, die omtrent eenen 
duim lang en negen lynen breed is, zo wel als by de mannetjes van hair ontbloot. 
Schoon de klink indedaad grooter en digter by den aars geplaatft is dan de openin'^ der 
voorhuid, kan men dezelve den meellemyd niet gewaar worden dan na derzel- 
ver randen verwyderd of van lién gebragt te hebben , want dezelve zitten gemeen- 
lyk aan hun bovenft gedeelte tegen elkanderen gekleefd, op zulk eene wyze dat 
deopening der klink even naaaw, en even ver van den aars af,lchynt te zyn als die 
van de voorhuid, en wanneer men derzelver randen naar de laagte drukt om te 
daarliet hoofdje des kittelaars (^, 
c de uitwendige teeldeelen van eene oude voedfter liaan 
argebeeldj uit te voorlchyn komen. Dit hoofdje is even duideljdc als dat der roe- 
dc van het mannetje, vooral in oude voeJflers^ het vertoont zi^^ in dezen in de 
gedaante van een tongetje(v^, P/. XXXV ll'^ dun en puntig, en het heeft drie 
of vier lynen breedte. Wanneer men de fcheede naar voren haalt,' ziet men het 
hoofdje van den kittelaar niet meer, en dat zit als aan de wanden der fcheede ge- 
kleefd; wanneer men daarentegen de klink op zulk eene wyze toeknypt dat daat 
het hoofdje van den kittelaar uit te voorlchyn komt, ziet men hetzelve ter lengte 
van omtrent twee lynen naar buiten komen; in dien Raat gelykc het zeer veel naar 
het roedehoofdje van Jiet minnetje, dat zeer klein is, en zig zeer zeldzaam uit- 
wendig vertoont; dat is de reden waarom men gemeend heeft dut de rammelaars 
en de voedliers van kunne veranderden of de beide lèxen hadden. Het is evenvvel 
gemakkelyk hunne kunne te onderlcheiden , ichoon de beurzen der mannetjes no^^ 
niet gevormd zyn door het neergaan der zaadballen uit den buik; indien ’er een 
bilnaad onder den aars zit is het dier een mannetje , en de opening der voorhuid 
ftaat op vier of vyf lynen afilands van den aars; in het wylje is deldiak integen- 
deel flegts door haare winden en door die van den regtendarm van den aars ge- 
icheiden, hetgeen een aficheidzel maakt van minder dan eene lyu dikte in jonge 
voedliers , en van op zyn meelt twee lynen in moederhaazen. 
De randen van de klink. en de winden van de fcheede (5, PI. XXXV zyn 
zeer dun ; het is niet dan in drangende voedRers dat men de plaats ei kennen kan 
alwaar zig de fcheede met het ligiiaam der lyfmoeder vereenigt, want de lyfmoe- 
der dezer dieren heeft geenen ‘hals, noch inwendige opening, die zig duidelyk 
vertoont; men onderfcheidt het begin des lighaams van de lyfmoeder niet dan 
daardoor dat haire vvanden veel dikker zyn, vooral in draagende voedRers, dan 
de wanden der fcheede; men erkent aan dit teken dat de fclieede eindigt cn het 
U^aaiii der lyfmoeder begint, een weinig voorby den mond (C} van de pisbuis 
^D). De hoorns F) van detyfnoeder zaten ter lengte va i vier lynen aan 
hun begin (G)aan elkanderen vaR, zy waren byna overal even dik over hunne 
geheele iiirgeRrektheid ; men heeft eenige lliletten CJi. I) door de op-nin^ren der 
hoornen ingebragt. om dezelve dmdeiyk te vertonnen; hun agterR eind -reïykt ee- 
nigermaate mar den hals der lyfmoed.-r van andere dieren en de opruiingen ver- 
wyden zig door het werpen. De beide eijerneRen of zaadballen zaten' byna hilfin 
het pav ,joen gewonden ; zy waren groot, geelagtig van kleur, en met kleine wa- 
