ijS DE NATUURLYKE HISTORIE, 
daar de Natuur hier gebruik van verkiefl: te maaken: de zwarte konynen zyn de 
zeldzaamde , maar daar zyn ook veelen die geheel wit, veelen die geheel 
grauw, en veelen dia vermengd, zyn. Alle de wilde konynen zyn grauw, en 
onder de tamme konynen is het nog de heerfchende kleur, want in alle de dragten 
zyn ’er altoos grauwe konynen , en zelfs in grooteren getale , fchoon de vader en 
de moeder beiden wit, of beiden zwart, of de een zwart en de ander wit, zyn, 
daar de grauwe konynen, fchoon tam, gemeenlyk niet dan konynen van die zelfde 
kleur vóórtbrengen, en niet dan zeldzaam, en by geval, witte, zwarte, en vee* 
mengde, werpen. 
Deze dieren kunnen op den ouderdom van vyf of zes maanden voortteelen ;■ 
men verzekert datzy ftandvaftigin hunne liefde zyn, en zig gemeenlyk aan één 
wyfje hegten en hetzelve niet verlaaten; de wyfjes zyn bykans altoos ritzig, 
of ten rainllen in ftaat om zig te laaten dekken. Zy draagen dertig of een-en-der* 
tig dagen, en werpen vier, vyf of zes, en zomtyds zeven en agt, jongen. Zy 
hebben, evenals ’t wyQe van den haas, eene dubbelde lyfmoei^r, en°kunnen 
by gevolg op twee verlchillende tyden werpen ; de overbevrugtiugen fchynen on- 
der de konynen zo dikwils geen plaats te hebben als onder de ha‘azen , milfchien 
om die zelfde reden, dat de_ wyfjes minder van verfchillende mannetjes gedekt 
worden, en dat zy minder buitenfprongen doen of ontydige koppelingen hebben. 
Eenige dagen voor dat zy werpen , delven zy een nieuw hol, niet in eene regte 
lyn maar in een zigzag en met verlcheiden bogcen ; aan ’c einde van dit hol maa- 
ken zy nog eene meerdere uitholing , om hunne jongen voor leger te dienen ; ver- 
volgens plukken zy zig veel hair onder van ’t lyf , daar zy voor het teder krooft 
eenefóort van bed van maaken. Geduurende de twee eerde dagen paOTen zy lien 
zeer zorgvuldig op , verlaaten lien niet , en gaan niet uic om voedzcl te zoeken , dan 
wanneer de nood hen fterk dringt , gelyk zy daarom ook terdond wederkeeren , 
zodra zy hunne behoefte voldaan hebben : in dezen tyd eeten zy veel en zeer 
fchielyk; zy paffen dus hunne jongen zes wecken op, en zoogen hen ook zo^ 
lang.. Tot dien tyd toe heeft de rammelaar geene gemeenfehap met haar, hy 
komt ook niet in het afzonderlyk hol door de voedder gemaakt; ook dopt zy 
dikwils, als.zy uitgaat, en haare jongen in ’t hol laat bly ven, cien ingang toe met 
aarde, met haare pis natgemaakt; doch wanneer de jongen aan den ingang van 
het hol beginnen tekomen,,enkruisvvortel en andere groente te eeten, dielie voed- 
fter hen aanbiedt, fcliynt de rammelaar hen voor zyne kinderen te erkennen ,hy 
neemt ze tuffehen de pooten , drykt liet hair glad , en likt hen de oogen , en zy dee- 
len allen, de een na den ander,, in deze vaderlyke omhelzingen; ook worden zy 
dan door de voedder zeer gelieflcooCl , en zy is weinige dagen daarna doorgaands 
weder bevrugt. 
Een Meer van rayne kennis (^/), die zig eenige jaaren vennaakt hadt met kO' 
nynen- te houden, heefi my de volgende aanmerkingen medegedeeld : „ Ik begon , 
kleuren, die de gewoone kieur der konynen en der haazen uitmaakt.. Zie hier agter de bCL* 
fthryving van ’c konyn. 
De Hr. le Ca&fX du Moutier., 
