\ 
142 DE NATUURLYKE HISTORIE, 
lamorei op de kruin van den kop een dons van eene afchgraauwe kleur, tuffehen 
lanaer én vafter hairen in, die aichgraauw aan hunnen wortel waren, zwart mhet 
midden en vaal aan hun eind. De oogen waren ook omringd met eenen band van 
pene witafftige kleur, die zig naar voren tot aan den baard of de bievels, en naar 
«nteren tot aan liet oor uitllrekte. Het voorft gedeelte van den buitenkant der oo- 
ien hadteenige tinten, die naar het geel en het bruin helden; het agterft gedeelte 
hadt eene grvsagtige kleur, en het eind van het oor was zwartagtig. De hppeti 
het onderft gedeelte van het onderll kaakbeen, de oxels, bet agterll gedeelte der 
borll- do buik, en de binnenkant der voorpooten , der dijen, en der agterpoo- 
ten waren wit van kleur, met eene tint afchgraauw op zommige plaatfen , omdat 
het^hair van die deden eene afchgraauwe kleur aan den wortel hadt, en met dan 
aan zvneind wit was; de hairen van den agterlleu of onderden kant van den (taart 
waren' geheel wit van kleur. De plaats tuflehen de ooren en de bovenfte of agterfte 
zvde van den hais hadden eene rosagtig vaale kleur ; men zag die kleur ook op 
d'e voorde en buitenllc zyde van de voorpooten, op de voorhand, de agterhand, 
cn den voorben voet, en boven de enkels; zy was met wit gemengd op den bo- 
venben kant van den voorvoet, van den navoet en vnn den gebeden agterben 
ïoet. De zydenen het bovenb van den hals, het yoorb gedeelm van de borb, 
defchouders, het onderb deel van dc zyden des hghaams, en de hezen hadden 
eene zeer heldere en byna witagtige kleur; het kruis en de buitenkant dei dijen 
waren van eene bleckegryze kleur, met licht geel en afchgraauw vermengd. De 
bovenbe zyde van den baart was zwart, en op zommige plaatfen een weinig vaal 
van kleur; het onderft van dc voorfte voeten, van den voorvoet, den navoet, 
en de ceheele agterfte voeten waren van eene gedagtige of rosagtige kleur; de 
kleur van het hair dezer dieren is meer of minder donker in verfchilknde mdivi- 
dtfs, en meer of minder vuil door de aarde die aan het hair blyft en 
die het in zommige landen zwartagtig maakt, zodat men deszelfs geele kleur met 
ziet dan na hetzelve te hebben afgcborfteld of zelfs afgewaffehen. 
Het wild konyn CPL XLII'), op het welk de afmectingen der mterlyke lighaams- 
deelen, die in de volgende tafel worden bygebragt, zyn genomen, woog drie 
pSen eVaiiderhalve 0^^ hetzelve verlchilde van de lamprei daar in dat zyn 
ros zvne lendenen, het bovenft van de zyden des hghaams en de buikzyden 
nieter zwarten eene donkerer vaalc kleur hadden, en dat de gryze kleur van het 
k ui fn V n den buitenkant der dijen meer met geel , en de ya^ kleur 
Sr liezen donkerer was. Voor het overige (cheenen my de 
en van de lamprei zeer gelyk in de mannetjes cn in de ^ 
du’svaii vcrfchillende landen; want ik heb geen verfchil opgeraerkt tullch.n de 
kleuren derkonynen van Bourgogne, vergeleeken met die van konynen uit het 
nnS van Verfiilles. De langbe borftelhairen.uit den baard of de knevels der kony- 
7vn omtrent twee duimen en een halven lang, hunne ooren zyn nunder lang 
dan die d-r haazen, en hunne agterpooten zyn ook naar evenredigheid minder 
lans met betrekking tot de lengte hunner voorpooten. Het wild konyn is ook over 
het^akemeen veel kleiner dan de haas, gelyk men zien kan als men dc afmeetingen , 
die in de vokende tafel worden opgegceven,met die vergelykt, welken menin de 
Kvvins van den haas vindt aangetekend. 
■'De tamme konynen {PI, XLIII) zyn gemeenlyk grooter dan de wilde kony- 
