;-I44 de NATUURLYKE HISTORIE, 
riek fleekt naar voren uit , en hetonderfl van het on derft kaakböen zit by den grond ; 
zy hebben de ooren rcgt, en de voorpooten op zulk eene vvyze geboogen dat de 
<voorarm tennaaftenby aan den arm raakt, en dat de voeten den.grond en byna de 
'fchouders raaken ; de elleboog zit evenwel pp cenigen afftand van den grond; de- 
•wyl de agterpootcn veel langer zyn dan de voorpooten, buigen zy zig in driéën; 
eigenlyke voet, de agtervoet en voorvoet raaken aan den grond, van de na- 
.gels tot aan de hielen; de beenen zyn naar voren, en de dij.n naar agteren geboo- 
■ gen, dat de kriëen digt by de voeten, en de billen nog digterby de hielen 
zitten; de ftaart ftrdet zig liorizontaal naar agteren uit, of kromt zig naaronihoog. 
iWanneer liet dier zig gereed maakt om te gaan, zet het zig op zyne pooten, door 
gedeeltelyk de armen en de voorarmen de dijen en de beenen lüt te llrekken; in 
deze gehalte raaken de vooipooten den grond fiegts met de vingeren, maar de 
.agterpootcn raaken denzelven dooreen vry lang gedeelte dat zig van de hiel tot 
aan liet eind der vingeren iiitllrckt, en dat ecue horizontaale rigting blyft behou- 
den : gelyk dat deel byna even lang Ls als betagterfle ftclin die 'houding hoog, is 
.het onmogelyk dat het dier, wanneer het op zyne hielen ftaat, in (laat zy om met zul- 
ke lange voeten te Happen , of met flappen te gaan , ten zy hetzelve op dc punt 
•van den voet of van de Incl gaar; in het eerfte geval zoude het gelyk de hond en 
de kat en de mcefte dieren g.nan, maar de pooien zyn niet lang, aelyk die dezer 
dieren, en dus zoude zyn gang langzaam en. zeer nioeij'elyk zyn: het ander geval zoude 
■ftrydig zyn met de wetten der Natuur, want het zoude een gedeelte van den 
^voorvoet, den geheelen agtervoet cn alle de vingers nutteloos en zelfs zeer onge- 
-makkelyk gemaakt hebben. Ook gaat bet konyn niet, noch op zyne hielen, noch 
-op het eind van zyne voeten ; het gaat zells in liet geheel niet met zyne agterfte 
pooten, maar het ipringt met dezelven. In zynen langzaaraften gang brengt het 
xerft eenen der voorpooten naar voren en vervolgens den anderen ;gedunrende dezen 
eerften , en zelfs geduurende den tweeden en derden ftap met de beide voorpoo- 
.ten blyft het agterfte ftel oribewceglyk, maar bet lighaam rekt zig uit, het agterft 
gedeelte van het iyf wordt naar voren getrokken , de dijen regten zig overeind op 
dc agterpooten, de hielen doen dit insgelyks, en breng-en dus het geheel agterft ge- 
deelte des lighaanis naar voren ; vervoigens Ichiet het dier naar voren met zyne ag- 
terfte pooten op den grond ruftende, dus fpringt en galoppeert het met het agter- 
fte ftel, tenvyl het met het voorlle ftapswy ze voortgaat; maar wanneer het dier 
fchielyk voort wil, en zig aan eenen fh ellen loop overgeeft, galoppeert het met 
de voorfte gelyk met de agterfte pooten ; d.m ’ftrekt het dezen in de geheele uitge- 
ftrektheidvan derzelver fpieren uit, en legt met eenen Ijj rong .eenen vry grooten 
weg af; het valt op zyne voorpooien neder, en fteunt weder op zyne agttrpoo- 
ten om op nieuw vooruit te fchieten. 
In verfcheiden omflandigheden ligfen dekonynen, zo mannetjes als wy^ea, 
hun agterftel zo hoog op dat zy met hetzelve van den grond raaken, maar dan 
vallen zy op hunne: hielen neder met eene kragt die groot genoeg is om eenig ge- 
luid te geeven, als zy den grond met hunne pooten' weder raaken. Dikwyls zet- 
ten zy zig op hunne hielen en billen neder, zo.dat hun lighaam dan in eene jchiiin* 
fche rigting naar voren ftaat ; in deze geftalte of houding bedienen zy zig van 
liuni'ie. voorpooten als van arnien en handen, om hunne ooren nederwaarts te bui- 
..gen 
